و درود و سلام بر آن كس كه كليد باب وجود، و رابط در ميان شاهد و مشهود است، و غيب هويت را باب الابواب، رداى عمائيت [١] بر دوش و حضرات خمسه الهيه [٢] را حافظ است، همان كسى كه در مقام قرب به فقر ذاتى خود رسيد، و در مقام امتثال امر او پايدارى كرد، دايره وجود را سرآغاز بود و سرانجام، و سلسله كمال را حلقه آخرين بود و سرسلسله، يعنى محمد، كه درود خدا بر او باد و بر فرزندان او كه‌

______________________________
[١] مقام عماء مقام حقيقة الحقايق است كه هيچ نام و نشانى از آن نتوان يافت و قابل درك براى احدى نيست. عارف شيراز گويد:

هر جا شدم، نشانى زان بى نشان نديدم‌		يا من خبر ندارم يا او نشان ندارد

[٢] توضيح حضرات خمس: مراتب وجود به حسب اصطلاح عرفاء شامخين پنج است؛ مرتبه اولى و آن مرتبه غيب مغيّب است كه غيب اولش نامند و تعيّن اولش گويند. مرتبه دوم مرتبه غيب ثانى است و مسمّى به تعين ثانى است. مرتبه سوم مرتبه ارواح است و اين مرتبه ظهور حقايق كونيه مجرده بسيطه است. مرتبه چهارم مرتبه عالم مثال است و اين مرتبه وجود است مر اشياء كونيه لطيفه را. مرتبه پنجم مرتبه عالم اجسام است.

و جرجانى بنا به نقل دهخدا، حضرات خمس را چنين تعريف نموده است:

١- حضرت غيب مطلق؛ و عالم آن عالم اعيان ثابته مى‌باشد. ٢- حضرت علميه كه برابر حضرت شهادت مطلق است و عالم آن عالم ملك باشد. ٣ و ٤- حضرت غيب مضاف كه دو بخش دارد، نخست آن كه به حضرت غيب مطلق نزديك است؛ و عالم آن عالم ارواح جبروتى و ملكوتى يعنى عالم عقول و نفوس مجرد باشد. دوم آن كه به شهادت مطلق نزديك است؛ و عالم آن عالم مثال است و به عالم ملكوت ناميده مى‌شود. ٥- حضرت جامع چهار حضرت گذشته است و عالم آن عالم انسان كه جامع همه عوالم مى‌باشد.

شاه نعمت اللّه گويد:

غيب مطلق حضرتى از حضرتش‌		عالم اعيان بود در خدمتش‌
هم شهادت حضرتى ديگر بود		عالم او ملك خوش پيكر بود
حضرتى ديگر بود غيب مضاف‌		در ميان هر دو حضرت بى‌خلاف‌
وجه غيب مطلقش جبروت دان‌		علم معقولات از اين عالم بخوان‌
با شهادت وجه او باشد مثال‌		چار حضرت گفته صاحب كمال‌
چار حضرت در يكى حضرت نگر		تا ببينى پنج حضرت اى پسر