ترجمه خصال شيخ صدوق - فهري، سيد احمد - الصفحة ٧٨٦ - (رسول خدا
(١٢٢٥) ٢٤- موسى بن بكر گويد: بامام صادق ٧ عرض كردم: مردى كه يك روز يا دو روز و سه روز و چهار روز و بيشتر غش ميكند چقدر از نمازش را بايد قضا نمايد؟ فرمود: ميخواهى چيزى بگويم كه جواب اين سؤال تو را و هر چه مانند آن است در برداشته باشد؟: هر چيزى كه خداوند عز و جل در آن مورد بندهاش را ناچار فرموده است خداوند عذر بندهاش را بهتر مىپذيرد و ديگرى بيشتر از اين روايت كرده است كه امام صادق ٧ فرمود: و اين از بابهائى است كه هر بابى از آن هزار باب باز ميكند.
٢٥- بكير بن ايمن گويد سالم بن ابى حفصه گفت: شنيدم امام باقر ٧ ميفرمود: همانا رسول خدا ٦ بعلى هزار باب بياموخت كه هر بابى هزار باب ميگشود بگير گويد اصحاب ما كه اين شنيدند رفتند و از امام باقر اين موضوع را پرسيدند ديدند سالم راست گفته است و راوى گويد كسى كه اين حديث را از امام باقر شنيده بود براى من حديث كرد و سپس گفت از آن بابها بجز يك باب و يا دو باب بدست مردم نرسيده است و آنچه بيشتر يادم است گفت يك باب.
٢٦- اصبغ بن نباته گويد: امير المؤمنين بما دستور فرمود: تا از كوفه بمدائن برويم ما روز يك شنبه حركت كرديم و عمرو بن حريث با هفت نفر با ما نيامدند و بجائى در حيره كه نامش خورنق بود رفتند و گفتند در اينجا گردشى ميكنيم و چون روز چهارشنبه فرا رسيد كوچ ميكنيم و پيش از آنكه على ٧ نماز جمعه