ترجمه خصال شيخ صدوق

(١)

باب خصلتهاى هفتگانه

٣٧٩ ص

(٢)

(بزير خاك نمودن هفت چيز دستور داده شده است)

(رسول خدا هفت چيز را غدقن فرموده است و بهفت چيز دستور فرموده است)

٣٨٠ ص

(٥)

(خوردن هفت عضو از گوسفند حرام است)

٣٨٠ ص

(٦)

(به پيغمبر در باره على هفت خصلت داده شد)

(فرمايش پيغمبر خوشا بحال آن كس باز خوشا بحال آن كس تا هفت بار كه مرا نديده بمن بگرود)

٣٨٢ ص

(٩)

(بروز قيامت هفت صنف در سايه عرش خدا باشند)

٣٨٢ ص

(١٠)

(در كشمش هفت خاصيت است)

٣٨٣ ص

(١١)

(هفت كوهى كه در روز تجلى حق بر موسى پراكنده شدند)

٣٨٤ ص

(١٢)

(نام آسمانهاى هفتگانه و رنگشان)

(رسول خدا به ابى ذر هفت چيز را سفارش فرمود)

٣٨٥ ص

(١٥)

(هفت صفت در هر كس باشد ايمان حقيقى را بسر حد كمال رسانده است)

٣٨٦ ص

(١٦)

(كسى كه ماه رمضان را روزه بدارد هفت خصلت برايش لازم مىشود)

٣٨٦ ص

(١٧)

(عذاب هفت نفر بروز قيامت از همه مردم سختتر است)

٣٨٧ ص

(١٨)

(تكبيرات اول نماز هفت است)

٣٨٨ ص

(١٩)

(سوره قل هو الله أحد و قل يا أيها الكافرون در هفت مورد خوانده مىشود)

(دانشمندى بدنبال دانشمندى ديگر هفت صد فرسخ راه پيمود بخواطر فرا گرفتن هفت كلمه)

٣٨٩ ص

(٢٢)

(هفت كس كاركردهاى خود را تباه ميكند)

٣٩٠ ص

(٢٣)

(سجده بر هفت(استخوان) واجب است)

٣٩٠ ص

(٢٤)

(رسول خدا هفت كس را لعن فرموده است)

٣٩١ ص

(٢٥)

(مؤمن را بر مؤمن هفت حق است)

٣٩١ ص

(٢٦)

(كافر با هفت روده ميخورد)

٣٩٣ ص

(٢٧)

(مؤمن كسى است كه مجموعه هفت خصلت باشد)

٣٩٣ ص

(٢٨)

(مؤمن بر هفت درجه است)

٣٩٤ ص

(٢٩)

(شيرينى ايمان بهفت دل راه ندارد)

٣٩٤ ص

(٣٠)

(هفت دسته از دانشمندان در آتشند)

٣٩٤ ص

(٣١)

(هفت چيز(جاندار) كه خدا آنها را آفريده ولى از شكم مادر بيرون نيامدهاند)

٣٩٥ ص

(٣٢)

(هفت خصلتى كه خداوند به پيغمبرش عطا فرموده است)

٣٩٨ ص

(٣٣)

(يك گاو و يك شتر قربانى از هفت نفر كافى است)

٤٠٠ ص

(٣٤)

(خورشيد هفت طبقه است و ماه نيز هفت طبقه)

٤٠٠ ص

(٣٥)

(دنيا هفت كشور است)

٤٠١ ص

(٣٦)

(هفت مورد دعاى مخصوصى ندارد)

(هفت كس نبايد قرآن بخوانند)

٤٠١ ص

(٣٩)

(مصنف) اين كتاب رضى الله عنه گويد

٤٠٢ ص

(٤٠)

(قرآن بر هفت حرف نازل شده است)

٤٠٢ ص

(٤١)

(از روزى كه خداوند زمين را آفريده هفت عالم در روى زمين آفريده است)

٤٠٣ ص

(٤٢)

(در آسمانها و زمين چيزى وجود پيدا نميكند مگر آنكه هفت سبب دارد)

(نجاشى كه مرد پيغمبر هفت تكبير بر او گفت)

٤٠٥ ص

(٤٥)

(چون خدا بر امتى خشم كند و عذاب بر آنان فرود نفرستد به هفت بلا مبتلاشان مىكند)

٤٠٥ ص

(٤٦)

(دوستى پيغمبر و خاندانش در هفت جا سودمند خواهد بود)

٤٠٥ ص

(٤٧)

(آنچه از طريق سنيان رسيده كه زمين براى هفت كس آفريده شده است)

(دوزخ را هفت در است)

(خواهران بهشتى هفت نفراند)

٤١٠ ص

(٥٣)

(گناهان بزرگ هفت است)

٤١٠ ص

(٥٤)

(خداى عز و جل جانشينان پيغمبران را در زمان حيات پيغمبران در هفت مقام آزمايش فرمود و پس از وفات پيغمبران در هفت مقام)

٤١٢ ص

(٥٥)

(آنچه در باره روزهاى هفته يك شنبه و دوشنبه و سهشنبه و چهارشنبه و پنجشنبه و جمعه و شنبه رسيده است)

٤٣٩ ص

(٥٦)

(آنچه در باره روز يك شنبه و روزهاى پس از آن رسيده است)

٤٤٠ ص

(٥٧)

(آنچه در باره روز دوشنبه رسيده است)

٤٤١ ص

(٥٨)

(آنچه در باره روز سهشنبه رسيده است)

٤٤٣ ص

(٥٩)

(آنچه در باره روز چهارشنبه رسيده است)

٤٤٤ ص

(٦٠)

(آنچه در باره روز پنجشنبه رسيده است)

٤٤٧ ص

(٦١)

(آنچه در باره روز جمعه رسيده است)

٤٤٩ ص

(٦٢)

(آنچه در باره روز شنبه رسيده است)

٤٥٣ ص

(٦٣)

(معناى حديثى كه از پيغمبر روايت شده است كه فرمود روزها را دشمن مداريد كه روزها شما را دشمن خواهند داشت)

٤٥٥ ص

(٦٤)

(مصنف) اين كتاب رضى الله عنه گويد

٤٥٦ ص

(٦٥)

(آدم و حواء در بهشت هفت ساعت بودند تا آنكه خداوند آنان را بيرون كرد)

٤٥٧ ص

(٦٦)

(در شيعه هفت خصلت هست)

(رسول خدا در هفت مورد ابا سفيان را لعن كرد)

٤٥٨ ص

(٦٩)

(مصنف) اين كتاب گويد

٤٦٠ ص

(٧٠)

(صندوقهاى هفتگانهاى كه در دوزخ است)

(فرشتگان بر هفت صنفند و حجابها هفتند)

٤٦٣ ص

(٧٣)

(مصنف) اين كتاب گويد

٤٦٤ ص

(٧٤)

(امير المؤمنين على(ع) هفت سال پيش از مردم نماز خواند)

٤٦٥ ص

(٧٥)

(شيطان بر هفت تن از غاليان فرود آيد)

٤٦٥ ص

(٧٦)

(جبرئيل از طرف خداوند جل جلاله خبر آورد كه به پيروان على(ع) و دوستانش هفت خصلت داده شده است)

٤٦٥ ص

(٧٧)

(كسى كه روايت كرده است كه اهل بيتى كه آيه تطهير در باره آنان فرود آمد هفت نفرند)

(هفت كس نبايد نماز را شكسته بخوانند)

٤٦٧ ص

(٨٠)

(هر حق بر هفت عضو پخش شده است)

(رسول خدا را هفت فرزند بود)

٤٦٨ ص

(٨٣)

(باب خصلتهاى هشتگانه)

٤٧٠ ص

(٨٤)

(شايسته است كه هشت خصلت در مؤمن باشد)

٤٧٠ ص

(٨٥)

(نماز هشت طايفه پذيرفته نميشود)

٤٧١ ص

(٨٦)

(حاملين عرش هشتند)

٤٧١ ص

(٨٧)

(بهشت را هشت در است)

٤٧٢ ص

(٨٨)

(سقف خانه نبايد از هشت ذراع بيشتر باشد)

(هشت طايفه است كه از مردم نيستند)

٤٧٤ ص

(٩٢)

(هشت طايفهاند كه اگر توهين بآنان شد نبايد بجز خود ديگرى را ملامت كنند)

٤٧٥ ص

(٩٣)

(مسجدها را از هشت چيز بايد دور داشت)

٤٧٦ ص

(٩٤)

(ايمان هشت خصلت است)

٤٧٦ ص

(٩٥)

(گناهان بزرگ هشت است)

٤٧٧ ص

(٩٦)

(باب خصلتهاى نهگانه)

٤٨٠ ص

(٩٧)

(نه خصلتى كه خداوند به پيغمبر خود محمد عطا فرموده است)

٤٨٠ ص

(٩٨)

(به شيعيان و دوستان على نه چيز داده شده است)

(فاطمة را در نزد خداوند نه نام است)

٤٨١ ص

(١٠١)

(خداى عز و جل بامير المؤمنين نه چيز عطا فرموده است كه پيش از او بجز بمحمد

٤٨٢ ص

(١٠٢)

(به پيغمبر در باره على نه چيز داده شد)

٤٨٢ ص

(١٠٣)

(نه چيز است كه هر يك آفتى دارد)

٤٨٤ ص

(١٠٤)

(در خرماى برنى نه خاصيت است)

٤٨٤ ص

(١٠٥)

(نه چيز از اين امت برداشته شده است)

(از نه چيز نهى شده است)

٤٨٥ ص

(١٠٨)

(به گناهكار نه ساعت مهلت داده مىشود)

٤٨٦ ص

(١٠٩)

(امامان از فرزندان حسين(ع) نه نفراند)

٤٨٦ ص

(١١٠)

(پيغمبر در حال وفات نه زن داشت)

٤٨٦ ص

(١١١)

(نه كلمهاى كه امير المؤمنين

٤٨٧ ص

(١١٢)

(اندازه بالغ شدن زن نه سال است)

٤٨٨ ص

(١١٣)

(زنى كه از شوهر خود نه بار طلاق عده دار گرفته باشد براى هميشه بآن شوهر حرام مىشود)

(زكاة بر نه چيز است)

٤٨٩ ص

(١١٦)

(حكم نماز جمعه از نه نفر برداشته شده است)

٤٩٠ ص

(١١٧)

(نه چيز فراموشى آورد)

٤٩١ ص

(١١٨)

(بيان نه معجزهاى كه كه خداى عز و جل بموسى عطا كرد)

٤٩٢ ص

(١١٩)

(آنانى كه در خدمت امام قائم خواهند بود تا شمارهاى كه معين است همگى گرد آيند از نه قبيلهاند)

(رفت و آمد بدر خانهها بخواطر ده چيز شايسته است)

٤٩٦ ص

(١٢٤)

(خداى تبارك و تعالى خرد را با ده چيز نيرو بخشيد)

٤٩٧ ص

(١٢٥)

(بايد امام ده خصلت داشته باشد)

٤٩٨ ص

(١٢٦)

(مصنف) اين كتاب گويد

٤٩٩ ص

(١٢٧)

(على را از رسول خدا ده خصلت نصيب بود)

٤٩٩ ص

(١٢٨)

(مژده بر شيعيان و ياران على بده خصلت)

٥٠١ ص

(١٢٩)

(ده خصلت از اخلاق ستوده)

٥٠٢ ص

(١٣٠)

(قيامت بر پا نشود تا ده نشانه بوجود آيد)

٥٠٣ ص

(١٣١)

(ده خصلت است كه خداوند آنها را براى پيغمبرش و خاندان او فراهم آورده)

٥٠٤ ص

(١٣٢)

(هر كس با ده خصلت خدا را ملاقات كند به بهشت داخل مىشود)

٥٠٤ ص

(١٣٣)

(مؤمن خردمند نگردد تا ده خصلت در او نباشد)

٥٠٥ ص

(١٣٤)

(ده چيز از گوسفند را نبايد خورد)

٥٠٦ ص

(١٣٥)

(ده چيز از مردار پاك است)

٥٠٦ ص

(١٣٦)

(طمع ده كس در ده خصلت بىجا است)

٥٠٦ ص

(١٣٧)

(ده جا نبايد نماز خواند)

٥٠٧ ص

(١٣٨)

(مصنف) اين كتاب گويد

٥٠٧ ص

(١٣٩)

(ده كس به بهشت نميروند)

٥٠٨ ص

(١٤٠)

(سلامتى ده جزء است)

٥٠٩ ص

(١٤١)

(ده طائفة خود و ديگران را گرفتار مىسازند)

٥١٠ ص

(١٤٢)

(بيرغبتى بدنيا ده جزء دارد)

٥١٠ ص

(١٤٣)

(ده قسم كنيز بر آقاى خود حرام است)

٥١١ ص

(١٤٤)

(ميل زناشوئى ده جزء است)

٥١١ ص

(١٤٥)

(حياء ده جزء است)

٥١١ ص

(١٤٦)

(خوابگاه پسر بچهها را در ده سالگى بايد از زنان جدا كرد)

٥١٢ ص

(١٤٧)

(يك زن بردبارى ده مرد را دارد)

٥١٢ ص

(١٤٨)

(ده چيز است كه يكى از ديگرى سختتر است)

٥١٣ ص

(١٤٩)

(در خربزه ده خاصيت فراهم آمده است)

٥١٧ ص

(١٥٠)

(نشاط در ده چيز است)

٥١٨ ص

(١٥١)

(نماز بر ده قسم است)

(شيعه داراى ده خصلت است)

٥١٩ ص

(١٥٤)

(رسول خدا در باره مى ده كس را لعن كرد)

٥١٩ ص

(١٥٥)

(پاداش كسى كه ده ماه رمضان روزه بگيرد)

٥٢٠ ص

(١٥٦)

(بركت ده جزء است)

٥٢٠ ص

(١٥٧)

(نزديك شدن رستاخيز را ده علامت است)

٥٢١ ص

(١٥٨)

(سازمان اسلام بر ده بخش است)

٥٢٢ ص

(١٥٩)

(ايمان ده درجه است)

٥٢٢ ص

(١٦٠)

(پاداش كسى كه ده سال براى رضاى خدا اذان بگويد)

٥٢٤ ص

(١٦١)

(در مسواك ده فايده است)

٥٢٤ ص

(١٦٢)

(نشانههاى قيامت ده است)

٥٢٤ ص

(١٦٣)

(رسول خدا در شبانه روزى ده طواف هفت شوطى بجا مىآورد)

٥٢٥ ص

(١٦٤)

(در باره كسى كه با زنى در يك روز ماه رمضان ده بار عمل جنسى انجام دهد)

٥٢٥ ص

(١٦٥)

(ده سخن پند آميز)

٥٢٦ ص

(١٦٦)

(ده طايفه از اين امت بخداى بزرگ كافر هستند)

٥٢٧ ص

(١٦٧)

(تيرهاى قمار كه مردم دوران جاهليت با آنها تقسيم ميكردند ده بود)

(آنچه بر هر مسلمانى لازم است كه همه روزه پيش از سرزدن آفتاب ده بار بخواند و پيش از غروب هم ده بار)

(پسران عبد المطلب ده تن بودند و عباس)

٥٢٩ ص

(١٧٢)

(مصنف) اين كتاب(رضي الله عنه) گويد

٥٢٩ ص

(١٧٣)

(بابهاى يازدهگانه)

٥٣١ ص

(١٧٤)

(نامهاى يازده ستارهاى كه يوسف آنها را در خواب ديد كه با خورشيد و ماه باو سجده ميكنند)

٥٣١ ص

(١٧٥)

(نامهاى زمزم يازده است)

٥٣٢ ص

(١٧٦)

(بابهاى دوازدهگانه)

٥٣٣ ص

(١٧٧)

(باب يكم تا دوازدهم)

٥٣٣ ص

(١٧٨)

(بدترين خلق اولين و آخرين دوازده نفرند)

٥٣٥ ص

(١٧٩)

(دوازده نفر بودند كه نشستن ابى بكر را بر مسند خلافت و پيش افتادنش را از على بن ابى طالب نپذيرفتند)

٥٤١ ص

(١٨٠)

(خداى عز و جل از نسل بنى اسرائيل دوازده گروه بيرون آورد و از حسن و حسين

٥٤٨ ص

(١٨١)

(جانشينان و امام پس از پيغمبر دوازده نفر بودند)

٥٤٩ ص

(١٨٢)

(در مسواك دوازده خاصيت است)

٥٦٧ ص

(١٨٣)

(روايتى كه حجابها دوازده است)

(پرهيزكاران را دوازده نشانه است)

٥٧٠ ص

(١٨٧)

(به دوازده نفر نبايد سلام كرد)

٥٧١ ص

(١٨٨)

(جعفر بن ابى طالب كه از حبشه بازگشت پيغمبر

٥٧٢ ص

(١٨٩)

(دوازده كس در تابوت ته دوزخ جا دارند)

٥٧٢ ص

(١٩٠)

(در سفره دوازده خاصيت است)

٥٧٣ ص

(١٩١)

(ماهها دوازده ماه است)

٥٧٤ ص

(١٩٢)

(شب دوازده ساعت است و هم چنين روز)

٥٧٧ ص

(١٩٣)

(برجهاى فلك دوازده است و بيابانها دوازده است و درياها دوازده است و جهانها دوازده است)

(حديث دوازده درهمى كه براى رسول خدا هديه آورده شد)

٥٨١ ص

(١٩٦)

(نقيبان دوازده نفراند)

(بابهاى سيزدهگانه)

٥٨٥ ص

(٢٠٠)

(سيزده صنف حيوان نخست بصورت انسان بودهاند)

٥٨٥ ص

(٢٠١)

(اندازه بالغ شدن پسر از سيزده سال است تا چهارده سال)

٥٨٨ ص

(٢٠٢)

(سيزده خصلت از فضائل امير المؤمنين

(بابهاى چهاردهگانه)

٥٩١ ص

(٢٠٥)

(در حنا گذاشتن چهارده خاصيت است)

٥٩١ ص

(٢٠٦)

(در چهارده جا غسل كردن لازم است)

٥٩٢ ص

(٢٠٧)

(ياران عقبة چهارده نفر بودند)

(بابهاى خصلتهاى پانزدهگانه)

٥٩٤ ص

(٢١٠)

(هر گاه امت مسلمان پانزده خصلت را مرتكب شوند دچار بلا ميشوند)

(پسر بچه را ميان پانزده و شانزده سالگى مىبايست ادب روزه گرفتن آموخت)

٥٩٥ ص

(٢١٤)

(تكبيراتى كه در منى روزهاى تشريق گفته مىشود پس از پانزده نماز است)

٥٩٦ ص

(٢١٥)

(پاداش كسى كه پانزده روز از ماه رجب را روزه بدارد)

٥٩٧ ص

(٢١٦)

(دستور شرعى در نوره كشيدن هر پانزده روز يك بار است)

٥٩٧ ص

(٢١٧)

بابهاى شانزدهگانه

٥٩٨ ص

(٢١٨)

(از جمله حقوق دانشمندان شانزده خصلت است)

٥٩٨ ص

(٢١٩)

(شانزده خصلت است كه تهى دستى آورد و هفده خصلت روزى را فراوان سازد)

(شانزده خصلت از دانش و واقع بينى است)

٦٠٠ ص

(٢٢٢)

(شانزده طايفه از امت محمد

(غسل در هفده مورد است)

(امير المؤمنين را هيجده مايه ناز و سرفرازى بود)

٦٠٥ ص

(٢٢٩)

(آنچه خداى عز و جل هيجده ساله را بدان سرزنش فرموده)

٦٠٥ ص

(٢٣٠)

(بابهاى نوزدهگانه)

٦٠٦ ص

(٢٣١)

(نوزده جملهاى كه هر كس آنها را بخواند از گرفتارى رهائى مىيابد)

٦٠٦ ص

(٢٣٢)

(نوزده تكليف از زنان برداشته شده است)

٦٠٧ ص

(٢٣٣)

(نوزده مسألهاى كه امام صادق در مجلس منصور از طبيب هندى پرسيد و او ندانست و حضرت پاسخ آنها را بطبيب گفت)

٦٠٨ ص

(٢٣٤)

بابهاى خصلتهاى بيستگانه و بالاتر

٦١٣ ص

(٢٣٥)

(در دوستى خاندان پيغمبر

٦١٣ ص

(٢٣٦)

(مؤمن را بر عهده خداى عز و جل بيست خصلت ثابت است)

٦١٤ ص

(٢٣٧)

(پاداش كسى كه بيست بار بحج رفته باشد)

٦١٥ ص

(٢٣٨)

(بيان بيست و سه خصلت از خصلتهاى پسنديدهاى كه امام زين العابدين

٦١٥ ص

(٢٣٩)

(آنچه در باره شب بيست و يكم و بيست و سوم ماه رمضان رسيده است)

٦١٨ ص

(٢٤٠)

(از بيست و چهار خصلت نهى شده است)

٦١٩ ص

(٢٤١)

(نماز را بجماعت خواندن بيست و پنج درجه از خواندن بتنهائى بهتر است)

٦٢٠ ص

(٢٤٢)

(بيست و نه خصلت در نماز هست)

٦٢١ ص

(٢٤٣)

(بيست و نه خصلت در دانش است)

٦٢٢ ص

(٢٤٤)

(خصلتهائى كه ابو ذر آنها را از رسول خدا پرسيد)

٦٢٣ ص

(٢٤٥)

بابهاى سى و بالاتر

(ماه رمضان سى روز است و هرگز كمتر نميشود)

٦٣٠ ص

(٢٤٨)

(آنچه از عمل زناشوئى در كتاب و سنت حرام شده است سى و چهار صورت است)

٦٣٢ ص

(٢٤٩)

(خداى تبارك و تعالى از جمعه تا جمعه ديگر سى و پنج نماز واجب كرده است)

٦٣٤ ص

(٢٥٠)

(بابهاى چهل و بالاتر)

٦٣٥ ص

(٢٥١)

(ميگسار تا چهل روز نمازش پذيرفته نيست)

٦٣٥ ص

(٢٥٢)

(روزه بر چهل قسم است)

٦٣٥ ص

(٢٥٣)

(در باره كسى كه چهل تن از برادران خود را پيش از خود دعا كند و سپس خود را)

٦٣٩ ص

(٢٥٤)

(در باره كسى كه پس از مردنش چهل تن از مؤمنين به نيكىاش گواهى دهند)

٦٤٠ ص

(٢٥٥)

(در نهى از نستردن موى زهار بيش از چهل روز)

٦٤٠ ص

(٢٥٦)

(زمين از ادرار شخص ختنه نشده تا چهل روز نجس ميماند)

٦٤٠ ص

(٢٥٧)

(در باره كسى كه كنيزى براى خود بگيرد و در هر چهل روز يك بار هم با او آميزش جنسى نداشته باشد و كنيز بحرام آلوده شود)

٦٤١ ص

(٢٥٨)

(ديه سگ شكارى چهل درهم است)

٦٤١ ص

(٢٥٩)

(خداى تعالى بفرعون ميان دو جملهاش چهل سال مهلت داد)

٦٤١ ص

(٢٦٠)

(استغفارى كه چهل گناه بزرگ بسبب آن آمرزيده شود)

(دو رحم تا چهل پشت بهم ميرسد)

٦٤٢ ص

(٢٦٣)

(چون حضرت قائم قيام كند خداى عز و جل نيروى هر يك مرد از شيعه را باندازه نيروى چهل مرد قرار دهد)

٦٤٣ ص

(٢٦٤)

(در باره كسى كه چهل حديث نگهدارى كند)

٦٤٣ ص

(٢٦٥)

(حريم مسجد چهل ذراع است و همسايگى تا چهل خانه از چهار طرف خانه)

٦٤٧ ص

(٢٦٦)

(در باره كسى كه چهل سال و بيشتر از عمرش بگذرد)

٦٤٧ ص

(٢٦٧)

(پاداش كسى كه چهل بار عمل حج انجام دهد)

٦٥٠ ص

(٢٦٨)

(امير المؤمنين چهل و سه دليل عليه ابى بكر اقامه كرد)

(بابهاى پنجاه و بالاتر)

٦٧٤ ص

(٢٧١)

(پنجاه حقى كه حضرت على بن الحسين سيد العابدين براى اصحاب خود نوشته است)

٦٧٤ ص

(٢٧٢)

(پنجاه خصلت از صفات مؤمن است)

٦٨٤ ص

(٢٧٣)

(ثواب كسى كه پنجاه بار عمل حج انجام داده باشد)

٦٨٥ ص

(٢٧٤)

بابهاى هفتاد و بيشتر

٦٨٦ ص

(٢٧٥)

(هفتاد منقبت امير المؤمنين

٦٨٦ ص

(٢٧٦)

(ثواب كسى كه در نماز وتر هفتاد بار استغفار كند)

٧٠٢ ص

(٢٧٧)

(ثواب كسى كه بعد از نماز صبح هفتاد مرتبه از خداى عز و جل آمرزش بطلبد)

٧٠٣ ص

(٢٧٨)

(ثواب كسى كه در هر روز از ماه شعبان هفتاد بار استغفار كند)

٧٠٣ ص

(٢٧٩)

(پرچم حمد هفتاد شقه دارد)

٧٠٤ ص

(٢٨٠)

(ربا هفتاد جزء است)

٧٠٥ ص

(٢٨١)

(حديث بندهاى كه هفتاد خريف در آتش بماند)

٧٠٦ ص

(٢٨٢)

(امت هفتاد دو فرقه خواهند شد)

٧٠٦ ص

(٢٨٣)

(مصنف) اين كتاب رضى الله عنه گويد

٧٠٧ ص

(٢٨٤)

(كسى كه روايت نموده كه امت هفتاد و سه فرقه خواهد شد)

٧٠٧ ص

(٢٨٥)

(هفتاد و سه خصلت در آداب زنان و فرق ميان احكام آنان و مردان)

٧٠٧ ص

(٢٨٦)

(خداى عز و جل خرد را هفتاد و پنج لشكر عطا فرمود و نادانى را هفتاد و پنج لشكر)

٧١١ ص

(٢٨٧)

(بابهاى هشتاد و بالاتر)

٧١٥ ص

(٢٨٨)

(در باره امير المؤمنين على بن ابى طالب هشتاد آيه نازل شد كه هيچ كس در آن شريك نبود)

٧١٥ ص

(٢٨٩)

(پيغمبر در مورد شرابخوارى هشتاد تازيانه زد)

٧١٥ ص

(٢٩٠)

(تكبيرهاى نماز نود و پنج تكبير است)

٧١٦ ص

(٢٩١)

(براى خداى تبارك و تعالى نود و نه نام است)

٧١٦ ص

(٢٩٢)

(ثواب صد لا اله الا الله گفتن و ثواب صد بار استغفار كردن )

پرسشهاى يهود از ابى بكر

٧١٩ ص

(٢٩٥)

(پيغمبر يك صد و بيست بار به آسمان بالا رفت)

٧٢٦ ص

(٢٩٦)

(ميوه يك صد و بيست نوع است)

٧٢٧ ص

(٢٩٧)

(اهل بهشت يك صد و بيست صنفند)

٧٢٧ ص

(٢٩٨)

(هر كس قرآن را حفظ كند ساليانه دويست دينار از بيت المال حقوق دارد)

٧٢٧ ص

(٢٩٩)

(سال سيصد و شصت روز است)

٧٢٨ ص

(٣٠٠)

(خصلتهائى از قوانين دين)

(آنچه دو هزار سال پيش از آفرينش آسمانها و زمين بدر بهشت نوشته شده است)

٧٧٩ ص

(٣٠٣)

(نماز چهار هزار باب دارد)

٧٧٩ ص

(٣٠٤)

(آنچه هفت هزار سال پيش از آفرينش آدم بر پايه عرش نوشته يافته شد)

٧٧٩ ص

(٣٠٥)

(كسى كه روايت كرده است كه خداى عز و جل را دوازده هزار جهان است)

٧٨١ ص

(٣٠٦)

(اصحاب پيغمبر دوازده هزار مرد بودند)

(بيان نورى كه پيش از آفرينش آدم در پيشگاه الهى بود)

٧٨١ ص

(٣٠٩)

(بيان آنچه بيست و دو هزار سال پيش از آفرينش آدم ميان دو شانه محمود فرشته نوشته شده بود)

٧٨٢ ص

(٣١٠)

(خداى عز و جل يك صد و بيست و چهار هزار پيغمبر آفريد و خداى عز و جل يك صد و بيست و چهار هزار وصى آفريد)

٧٨٣ ص

(٣١١)

(خداى تعالى يك صد و بيست و چهار هزار كلمه با موسى مناجات كرد)

(خداى عز و جل هزار هزار عالم و هزار هزار آدم آفريده است)

ترجمه خصال شيخ صدوق - فهري، سيد احمد - الصفحة ٧٩٩ - فهرست جلد أول

روز قيامت شب وصال متقين است ١٦

كارى كه بخاطر آن مرگ ناخوش آيد ١٦

كارى كه بضدش شبيه است ١٧

شرح: ١٧

بدترين مردم كسانى هستند كه از ترس يك چيز بآنان احترام بشود ١٧

زهد در دنيا يك چيز بيش نيست و سپاس هر نعمتى يكى بيش نه ١٧

هيچ چيز از زبان سزاوارتر نيست كه زندانش بطول انجامد ١٨

هر كس آرزوى دراز كند بد كردار مى‌شود ١٨

مرد مسلمان تا خاموش است نيكوكار نوشته مى‌شود ١٨

هر كس يك كار انجام دهد خداوند او را از وحشت روز قيامت در امان دارد ١٨

يك چيز در پيكر عقل بجاى سر او است ١٩

پرهيزكارتر و عابدتر و زاهدتر و كوشاترين مردم ١٩

توبه پشيمانى است و بس ١٩

آنكه بيش از خوراك خويش از دنيا برگيرد ٢٠

يك وصيت قابل توجه ٢٠

اثر منفى يك صفت و اثر مثبت صفت ديگر ٢٠

صفتى بر اهل دنيا سنگين است و صفت ديگر سبك ٢١

شخصيت و بزرگوارى و عمل و پرستش، هر يك بچيزى بستگى كامل دارد ٢١

يك كار و چهار فائده ٢٢

خدا كه بنده‌اى را دوست بدارد ببلاى بزرگ گرفتارش كند ٢٢

كارى كه شخص را مبتلا به بواسير كند ٢٢

دستى كه انگشتر آهن بانگشت دارد پاكيزه نگردد ٢٢

هر كه پيش از سلام دادن شروع بسخن كند جوابش ندهيد ٢٣

كارى كه هر كس انجام دهد يا برايش انجام دهند از دين محمد بيرون است ٢٣

شرح: ٢٣

از مثلهاى پيغمبران بجز يك كلمه باقى نمانده است ٢٣

چون خدا در باره بنده‌اش نيكى بخواهد هر چه زودتر در دنيا مجازاتش فرمايد و اگر اراده بدى فرمايد كيفرش را بتأخير اندازد ٢٤

شكيبائى بر دشمنان نعمت ٢٤

پيغمبر و على بن ابى طالب از ميوه يك درختند ٢٤

يك سپاس‌گزارى براى هر نعمت ٢٥

دين يعنى محبت ٢٥

چون مؤمن با مؤمن ديگر مصافحه كند بدون گناه از يك ديگر جدا شوند ٢٥

شرح: ٢٥

مايه حيات قلب ٢٦

كارى كه دستورات حجتهاى الهى را احياء ميكند ٢٦

از براى چشم، روشنائى بخش‌تر از يك چيز خدا نيافريده است ٢٦

نه دهم دين در يك كار ٢٦

شرح: ٢٦

آنكه بقضاى الهى خوشنود است و آنكه از آن دلتنگ است ٢٧

شتران سرخ موى را در برابر يك حال نبايد دوست داشت ٢٧

شرح: ٢٧

يك كار روزى افزا ٢٨

گناه نابخشودنى ٢٨

شرح: ٢٨

كارى كه خود نفاق آرد و دنباله‌اش تنگدستى ٢٨

اولين تحفه مؤمن ٢٨

بنده‌اى كه با نداشتن عمل صالح بيك كار آمرزيده شود ٢٩

شرح: ٢٩

سرآمد گناهان ٢٩

منظره زشت بنده‌اى كه با رسوائى داخل بهشت مى‌شود ٢٩

كارى كه صاحبش مستوجب رحمت خدا است ٣٠

كارى كه خير و بركت خانه را افزايد ٣٠

در باره كسى كه تندرستى‌اش نمايان‌تر است تا بيمارى‌اش و خود را بچيزى معالجه كند و بميرد ٣٠

مؤمن يك كار نكند ٣١

هيچ چيز مانند يك خوى ايمان را پايمال نكند ٣١

خوشبخت آنكه تا زنده است جانشين لايق پس از خود را به بيند ٣١