ترجمه خصال شيخ صدوق

باب خصلتهاى هفتگانه

(بزير خاك نمودن هفت چيز دستور داده شده است)

(رسول خدا هفت چيز را غدقن فرموده است و بهفت چيز دستور فرموده است)

(خوردن هفت عضو از گوسفند حرام است)

(به پيغمبر در باره على هفت خصلت داده شد)

(فرمايش پيغمبر خوشا بحال آن كس باز خوشا بحال آن كس تا هفت بار كه مرا نديده بمن بگرود)

(بروز قيامت هفت صنف در سايه عرش خدا باشند)

(در كشمش هفت خاصيت است)

(هفت كوهى كه در روز تجلى حق بر موسى پراكنده شدند)

(نام آسمانهاى هفتگانه و رنگشان)

(رسول خدا به ابى ذر هفت چيز را سفارش فرمود)

(هفت صفت در هر كس باشد ايمان حقيقى را بسر حد كمال رسانده است)

(كسى كه ماه رمضان را روزه بدارد هفت خصلت برايش لازم مىشود)

(عذاب هفت نفر بروز قيامت از همه مردم سختتر است)

(تكبيرات اول نماز هفت است)

(سوره قل هو الله أحد و قل يا أيها الكافرون در هفت مورد خوانده مىشود)

(دانشمندى بدنبال دانشمندى ديگر هفت صد فرسخ راه پيمود بخواطر فرا گرفتن هفت كلمه)

(هفت كس كاركردهاى خود را تباه ميكند)

(سجده بر هفت(استخوان) واجب است)

(رسول خدا هفت كس را لعن فرموده است)

(مؤمن را بر مؤمن هفت حق است)

(كافر با هفت روده ميخورد)

(مؤمن كسى است كه مجموعه هفت خصلت باشد)

(مؤمن بر هفت درجه است)

(شيرينى ايمان بهفت دل راه ندارد)

(هفت دسته از دانشمندان در آتشند)

(هفت چيز(جاندار) كه خدا آنها را آفريده ولى از شكم مادر بيرون نيامدهاند)

(هفت خصلتى كه خداوند به پيغمبرش عطا فرموده است)

(يك گاو و يك شتر قربانى از هفت نفر كافى است)

(خورشيد هفت طبقه است و ماه نيز هفت طبقه)

(دنيا هفت كشور است)

(هفت مورد دعاى مخصوصى ندارد)

(هفت كس نبايد قرآن بخوانند)

(مصنف) اين كتاب رضى الله عنه گويد

(قرآن بر هفت حرف نازل شده است)

(از روزى كه خداوند زمين را آفريده هفت عالم در روى زمين آفريده است)

(در آسمانها و زمين چيزى وجود پيدا نميكند مگر آنكه هفت سبب دارد)

(نجاشى كه مرد پيغمبر هفت تكبير بر او گفت)

(چون خدا بر امتى خشم كند و عذاب بر آنان فرود نفرستد به هفت بلا مبتلاشان مىكند)

(دوستى پيغمبر و خاندانش در هفت جا سودمند خواهد بود)

(آنچه از طريق سنيان رسيده كه زمين براى هفت كس آفريده شده است)

(دوزخ را هفت در است)

(خواهران بهشتى هفت نفراند)

(گناهان بزرگ هفت است)

(خداى عز و جل جانشينان پيغمبران را در زمان حيات پيغمبران در هفت مقام آزمايش فرمود و پس از وفات پيغمبران در هفت مقام)

(آنچه در باره روزهاى هفته يك شنبه و دوشنبه و سهشنبه و چهارشنبه و پنجشنبه و جمعه و شنبه رسيده است)

(آنچه در باره روز يك شنبه و روزهاى پس از آن رسيده است)

(آنچه در باره روز دوشنبه رسيده است)

(آنچه در باره روز سهشنبه رسيده است)

(آنچه در باره روز چهارشنبه رسيده است)

(آنچه در باره روز پنجشنبه رسيده است)

(آنچه در باره روز جمعه رسيده است)

(آنچه در باره روز شنبه رسيده است)

(معناى حديثى كه از پيغمبر روايت شده است كه فرمود روزها را دشمن مداريد كه روزها شما را دشمن خواهند داشت)

(مصنف) اين كتاب رضى الله عنه گويد

(آدم و حواء در بهشت هفت ساعت بودند تا آنكه خداوند آنان را بيرون كرد)

(در شيعه هفت خصلت هست)

كلام مصنف

(رسول خدا در هفت مورد ابا سفيان را لعن كرد)

(مصنف) اين كتاب گويد

(صندوقهاى هفتگانهاى كه در دوزخ است)

(فرشتگان بر هفت صنفند و حجابها هفتند)

(مصنف) اين كتاب گويد

(امير المؤمنين على(ع) هفت سال پيش از مردم نماز خواند)

(شيطان بر هفت تن از غاليان فرود آيد)

(جبرئيل از طرف خداوند جل جلاله خبر آورد كه به پيروان على(ع) و دوستانش هفت خصلت داده شده است)

(كسى كه روايت كرده است كه اهل بيتى كه آيه تطهير در باره آنان فرود آمد هفت نفرند)

كلام مصنف

(هفت كس نبايد نماز را شكسته بخوانند)

(هر حق بر هفت عضو پخش شده است)

سخن مترجم

(رسول خدا را هفت فرزند بود)

(باب خصلتهاى هشتگانه)

(شايسته است كه هشت خصلت در مؤمن باشد)

(نماز هشت طايفه پذيرفته نميشود)

(حاملين عرش هشتند)

(بهشت را هشت در است)

(سقف خانه نبايد از هشت ذراع بيشتر باشد)

(هشت جفت)

(مترجم گويد )

(هشت طايفه است كه از مردم نيستند)

(هشت طايفهاند كه اگر توهين بآنان شد نبايد بجز خود ديگرى را ملامت كنند)

(مسجدها را از هشت چيز بايد دور داشت)

(ايمان هشت خصلت است)

(گناهان بزرگ هشت است)

(باب خصلتهاى نهگانه)

(نه خصلتى كه خداوند به پيغمبر خود محمد عطا فرموده است)

(به شيعيان و دوستان على نه چيز داده شده است)

(فاطمة را در نزد خداوند نه نام است)

(خداى عز و جل بامير المؤمنين نه چيز عطا فرموده است كه پيش از او بجز بمحمد

(به پيغمبر در باره على نه چيز داده شد)

(نه چيز است كه هر يك آفتى دارد)

(در خرماى برنى نه خاصيت است)

(نه چيز از اين امت برداشته شده است)

(شرح - )

(از نه چيز نهى شده است)

(به گناهكار نه ساعت مهلت داده مىشود)

(امامان از فرزندان حسين(ع) نه نفراند)

(پيغمبر در حال وفات نه زن داشت)

(نه كلمهاى كه امير المؤمنين

(اندازه بالغ شدن زن نه سال است)

(زنى كه از شوهر خود نه بار طلاق عده دار گرفته باشد براى هميشه بآن شوهر حرام مىشود)

(زكاة بر نه چيز است)

(حكم نماز جمعه از نه نفر برداشته شده است)

(نه چيز فراموشى آورد)

(بيان نه معجزهاى كه كه خداى عز و جل بموسى عطا كرد)

(آنانى كه در خدمت امام قائم خواهند بود تا شمارهاى كه معين است همگى گرد آيند از نه قبيلهاند)

باب دهگانه

اسامى پيامبر

(رفت و آمد بدر خانهها بخواطر ده چيز شايسته است)

(خداى تبارك و تعالى خرد را با ده چيز نيرو بخشيد)

(بايد امام ده خصلت داشته باشد)

(مصنف) اين كتاب گويد

(على را از رسول خدا ده خصلت نصيب بود)

(مژده بر شيعيان و ياران على بده خصلت)

(ده خصلت از اخلاق ستوده)

(قيامت بر پا نشود تا ده نشانه بوجود آيد)

(ده خصلت است كه خداوند آنها را براى پيغمبرش و خاندان او فراهم آورده)

(هر كس با ده خصلت خدا را ملاقات كند به بهشت داخل مىشود)

(مؤمن خردمند نگردد تا ده خصلت در او نباشد)

(ده چيز از گوسفند را نبايد خورد)

(ده چيز از مردار پاك است)

(طمع ده كس در ده خصلت بىجا است)

(ده جا نبايد نماز خواند)

(مصنف) اين كتاب گويد

(ده كس به بهشت نميروند)

(سلامتى ده جزء است)

(ده طائفة خود و ديگران را گرفتار مىسازند)

(بيرغبتى بدنيا ده جزء دارد)

(ده قسم كنيز بر آقاى خود حرام است)

(ميل زناشوئى ده جزء است)

(حياء ده جزء است)

(خوابگاه پسر بچهها را در ده سالگى بايد از زنان جدا كرد)

(يك زن بردبارى ده مرد را دارد)

(ده چيز است كه يكى از ديگرى سختتر است)

(در خربزه ده خاصيت فراهم آمده است)

(نشاط در ده چيز است)

(نماز بر ده قسم است)

(شيعه داراى ده خصلت است)

(رسول خدا در باره مى ده كس را لعن كرد)

(پاداش كسى كه ده ماه رمضان روزه بگيرد)

(بركت ده جزء است)

(نزديك شدن رستاخيز را ده علامت است)

(سازمان اسلام بر ده بخش است)

(ايمان ده درجه است)

(پاداش كسى كه ده سال براى رضاى خدا اذان بگويد)

(در مسواك ده فايده است)

(نشانههاى قيامت ده است)

(رسول خدا در شبانه روزى ده طواف هفت شوطى بجا مىآورد)

(در باره كسى كه با زنى در يك روز ماه رمضان ده بار عمل جنسى انجام دهد)

(ده سخن پند آميز)

(ده طايفه از اين امت بخداى بزرگ كافر هستند)

(تيرهاى قمار كه مردم دوران جاهليت با آنها تقسيم ميكردند ده بود)

(آنچه بر هر مسلمانى لازم است كه همه روزه پيش از سرزدن آفتاب ده بار بخواند و پيش از غروب هم ده بار)

(پسران عبد المطلب ده تن بودند و عباس)

(مصنف) اين كتاب(رضي الله عنه) گويد

(بابهاى يازدهگانه)

(نامهاى يازده ستارهاى كه يوسف آنها را در خواب ديد كه با خورشيد و ماه باو سجده ميكنند)

(نامهاى زمزم يازده است)

(بابهاى دوازدهگانه)

(باب يكم تا دوازدهم)

(بدترين خلق اولين و آخرين دوازده نفرند)

(دوازده نفر بودند كه نشستن ابى بكر را بر مسند خلافت و پيش افتادنش را از على بن ابى طالب نپذيرفتند)

(خداى عز و جل از نسل بنى اسرائيل دوازده گروه بيرون آورد و از حسن و حسين

(جانشينان و امام پس از پيغمبر دوازده نفر بودند)

(در مسواك دوازده خاصيت است)

(روايتى كه حجابها دوازده است)

كلام مصنف

(مترجم گويد )

(پرهيزكاران را دوازده نشانه است)

(به دوازده نفر نبايد سلام كرد)

(جعفر بن ابى طالب كه از حبشه بازگشت پيغمبر

(دوازده كس در تابوت ته دوزخ جا دارند)

(در سفره دوازده خاصيت است)

(ماهها دوازده ماه است)

(شب دوازده ساعت است و هم چنين روز)

(برجهاى فلك دوازده است و بيابانها دوازده است و درياها دوازده است و جهانها دوازده است)

(حديث دوازده درهمى كه براى رسول خدا هديه آورده شد)

(نقيبان دوازده نفراند)

(بابهاى سيزدهگانه)

(سيزده صنف حيوان نخست بصورت انسان بودهاند)

(اندازه بالغ شدن پسر از سيزده سال است تا چهارده سال)

(سيزده خصلت از فضائل امير المؤمنين

(بابهاى چهاردهگانه)

(در حنا گذاشتن چهارده خاصيت است)

(در چهارده جا غسل كردن لازم است)

(ياران عقبة چهارده نفر بودند)

(بابهاى خصلتهاى پانزدهگانه)

(هر گاه امت مسلمان پانزده خصلت را مرتكب شوند دچار بلا ميشوند)

(پسر بچه را ميان پانزده و شانزده سالگى مىبايست ادب روزه گرفتن آموخت)

(تكبيراتى كه در منى روزهاى تشريق گفته مىشود پس از پانزده نماز است)

(پاداش كسى كه پانزده روز از ماه رجب را روزه بدارد)

(دستور شرعى در نوره كشيدن هر پانزده روز يك بار است)

بابهاى شانزدهگانه

(از جمله حقوق دانشمندان شانزده خصلت است)

(شانزده خصلت است كه تهى دستى آورد و هفده خصلت روزى را فراوان سازد)

(شانزده خصلت از دانش و واقع بينى است)

(شانزده طايفه از امت محمد

(باب هفده)

(غسل در هفده مورد است)

(باب هيجدهگانه)

(امير المؤمنين را هيجده مايه ناز و سرفرازى بود)

(آنچه خداى عز و جل هيجده ساله را بدان سرزنش فرموده)

(بابهاى نوزدهگانه)

(نوزده جملهاى كه هر كس آنها را بخواند از گرفتارى رهائى مىيابد)

(نوزده تكليف از زنان برداشته شده است)

(نوزده مسألهاى كه امام صادق در مجلس منصور از طبيب هندى پرسيد و او ندانست و حضرت پاسخ آنها را بطبيب گفت)

بابهاى خصلتهاى بيستگانه و بالاتر

(در دوستى خاندان پيغمبر

(مؤمن را بر عهده خداى عز و جل بيست خصلت ثابت است)

(پاداش كسى كه بيست بار بحج رفته باشد)

(بيان بيست و سه خصلت از خصلتهاى پسنديدهاى كه امام زين العابدين

(آنچه در باره شب بيست و يكم و بيست و سوم ماه رمضان رسيده است)

(از بيست و چهار خصلت نهى شده است)

(نماز را بجماعت خواندن بيست و پنج درجه از خواندن بتنهائى بهتر است)

(بيست و نه خصلت در نماز هست)

(بيست و نه خصلت در دانش است)

(خصلتهائى كه ابو ذر آنها را از رسول خدا پرسيد)

بابهاى سى و بالاتر

(از براى امام

(ماه رمضان سى روز است و هرگز كمتر نميشود)

(آنچه از عمل زناشوئى در كتاب و سنت حرام شده است سى و چهار صورت است)

(خداى تبارك و تعالى از جمعه تا جمعه ديگر سى و پنج نماز واجب كرده است)

(بابهاى چهل و بالاتر)

(ميگسار تا چهل روز نمازش پذيرفته نيست)

(روزه بر چهل قسم است)

(در باره كسى كه چهل تن از برادران خود را پيش از خود دعا كند و سپس خود را)

(در باره كسى كه پس از مردنش چهل تن از مؤمنين به نيكىاش گواهى دهند)

(در نهى از نستردن موى زهار بيش از چهل روز)

(زمين از ادرار شخص ختنه نشده تا چهل روز نجس ميماند)

(در باره كسى كه كنيزى براى خود بگيرد و در هر چهل روز يك بار هم با او آميزش جنسى نداشته باشد و كنيز بحرام آلوده شود)

(ديه سگ شكارى چهل درهم است)

(خداى تعالى بفرعون ميان دو جملهاش چهل سال مهلت داد)

(استغفارى كه چهل گناه بزرگ بسبب آن آمرزيده شود)

(دو رحم تا چهل پشت بهم ميرسد)

(چون حضرت قائم قيام كند خداى عز و جل نيروى هر يك مرد از شيعه را باندازه نيروى چهل مرد قرار دهد)

(در باره كسى كه چهل حديث نگهدارى كند)

(حريم مسجد چهل ذراع است و همسايگى تا چهل خانه از چهار طرف خانه)

(در باره كسى كه چهل سال و بيشتر از عمرش بگذرد)

(پاداش كسى كه چهل بار عمل حج انجام دهد)

(امير المؤمنين چهل و سه دليل عليه ابى بكر اقامه كرد)

(أمير المؤمنين

(بابهاى پنجاه و بالاتر)

(پنجاه حقى كه حضرت على بن الحسين سيد العابدين براى اصحاب خود نوشته است)

(پنجاه خصلت از صفات مؤمن است)

(ثواب كسى كه پنجاه بار عمل حج انجام داده باشد)

بابهاى هفتاد و بيشتر

(هفتاد منقبت امير المؤمنين

(ثواب كسى كه در نماز وتر هفتاد بار استغفار كند)

(ثواب كسى كه بعد از نماز صبح هفتاد مرتبه از خداى عز و جل آمرزش بطلبد)

(ثواب كسى كه در هر روز از ماه شعبان هفتاد بار استغفار كند)

(پرچم حمد هفتاد شقه دارد)

(ربا هفتاد جزء است)

(حديث بندهاى كه هفتاد خريف در آتش بماند)

(امت هفتاد دو فرقه خواهند شد)

(مصنف) اين كتاب رضى الله عنه گويد

(كسى كه روايت نموده كه امت هفتاد و سه فرقه خواهد شد)

(هفتاد و سه خصلت در آداب زنان و فرق ميان احكام آنان و مردان)

(خداى عز و جل خرد را هفتاد و پنج لشكر عطا فرمود و نادانى را هفتاد و پنج لشكر)

(بابهاى هشتاد و بالاتر)

(در باره امير المؤمنين على بن ابى طالب هشتاد آيه نازل شد كه هيچ كس در آن شريك نبود)

(پيغمبر در مورد شرابخوارى هشتاد تازيانه زد)

(تكبيرهاى نماز نود و پنج تكبير است)

(براى خداى تبارك و تعالى نود و نه نام است)

(ثواب صد لا اله الا الله گفتن و ثواب صد بار استغفار كردن )

(باب يك تا صد)

پرسشهاى يهود از ابى بكر

(پيغمبر يك صد و بيست بار به آسمان بالا رفت)

(ميوه يك صد و بيست نوع است)

(اهل بهشت يك صد و بيست صنفند)

(هر كس قرآن را حفظ كند ساليانه دويست دينار از بيت المال حقوق دارد)

(سال سيصد و شصت روز است)

(خصلتهائى از قوانين دين)

(امير المؤمنين

(آنچه دو هزار سال پيش از آفرينش آسمانها و زمين بدر بهشت نوشته شده است)

(نماز چهار هزار باب دارد)

(آنچه هفت هزار سال پيش از آفرينش آدم بر پايه عرش نوشته يافته شد)

(كسى كه روايت كرده است كه خداى عز و جل را دوازده هزار جهان است)

(اصحاب پيغمبر دوازده هزار مرد بودند)

(بيان نورى كه پيش از آفرينش آدم در پيشگاه الهى بود)

(بيان آنچه بيست و دو هزار سال پيش از آفرينش آدم ميان دو شانه محمود فرشته نوشته شده بود)

(خداى عز و جل يك صد و بيست و چهار هزار پيغمبر آفريد و خداى عز و جل يك صد و بيست و چهار هزار وصى آفريد)

(خداى تعالى يك صد و بيست و چهار هزار كلمه با موسى مناجات كرد)

(رسول خدا

(خداى عز و جل هزار هزار عالم و هزار هزار آدم آفريده است)

فهرست جلد أول

فهرست جلد دوم

ترجمه خصال شيخ صدوق - فهري، سيد احمد - الصفحة ٥٨٣ - (مصنف)

تعيين كرده و دستور انتخابشان را داده بود بشماره نقيبان موسى نه تن از طايفه خزرج بودند اسعد بن زرارة بود و براء بن معرور و عبد اللَّه بن عمر و بن حرام پدر جابر بن عبد اللَّه و رافع بن مالك و سعد بن عبادة و منذر بن عمرو و عبد اللَّه بن رواحة و سعد بن ربيع و ابن القوافل عبادة بن صامت و معناى قوافل اين است كه چون مردى از عرب بمدينة وارد ميشد بنزديكى از اشراف خزرج مى‌آمد و باو مى‌گفت تا مدتى كه من در اين شهرم تو مرا پناه بده تا ستمى بر من نرود و او در جواب ميگفت هر جا كه ميخواهى بار بينداز كه تو در پناه من خواهى بود و ديگر كسى متعرض او نميشد.

و از اوس ابو الهيثم بن التيهان بود و اسيد بن حضير و سعد بن خيثمة و من داستان آنان را در كتاب نبوت آورده‌ام.

(مصنف)

اين كتاب رضى اللَّه عنه گويد: نقيب، رئيس آمارگيران را گويند و گفته شده است كه بمعناى ضامن است و گفته شده است كه بمعناى امين است و گفته شده است كه كسى است كه بر قوم خود گواه باشد و ريشه نقيب در لغت از نقب است كه بمعناى سوراخ گشاد است و بدان جهت كسى را نقيب قومى مى‌نامند كه حالات آنان را مو شكافى ميكند همچنان كه از رازها و خاطرات نهفته مو شكافى مى‌شود و معناى آيه شريفه كه ميفرمايد (دوازده نقيب از آنان برانگيختيم) اين است كه خداوند از هر سبطى نسبت به پيمانى كه در باره دين بسته بودند يك ضامن گرفت و گفته شده است كه آنان بسوى ستمگران فرستاده شدند تا حالات آنان را بررسى نموده و به نزد پيغمبرشان موسى باز گردند و گزارش دهند آنان‌