ترجمه خصال شيخ صدوق

(١)

باب خصلتهاى هفتگانه

٣٧٩ ص

(٢)

(بزير خاك نمودن هفت چيز دستور داده شده است)

(رسول خدا هفت چيز را غدقن فرموده است و بهفت چيز دستور فرموده است)

٣٨٠ ص

(٥)

(خوردن هفت عضو از گوسفند حرام است)

٣٨٠ ص

(٦)

(به پيغمبر در باره على هفت خصلت داده شد)

(فرمايش پيغمبر خوشا بحال آن كس باز خوشا بحال آن كس تا هفت بار كه مرا نديده بمن بگرود)

٣٨٢ ص

(٩)

(بروز قيامت هفت صنف در سايه عرش خدا باشند)

٣٨٢ ص

(١٠)

(در كشمش هفت خاصيت است)

٣٨٣ ص

(١١)

(هفت كوهى كه در روز تجلى حق بر موسى پراكنده شدند)

٣٨٤ ص

(١٢)

(نام آسمانهاى هفتگانه و رنگشان)

(رسول خدا به ابى ذر هفت چيز را سفارش فرمود)

٣٨٥ ص

(١٥)

(هفت صفت در هر كس باشد ايمان حقيقى را بسر حد كمال رسانده است)

٣٨٦ ص

(١٦)

(كسى كه ماه رمضان را روزه بدارد هفت خصلت برايش لازم مىشود)

٣٨٦ ص

(١٧)

(عذاب هفت نفر بروز قيامت از همه مردم سختتر است)

٣٨٧ ص

(١٨)

(تكبيرات اول نماز هفت است)

٣٨٨ ص

(١٩)

(سوره قل هو الله أحد و قل يا أيها الكافرون در هفت مورد خوانده مىشود)

(دانشمندى بدنبال دانشمندى ديگر هفت صد فرسخ راه پيمود بخواطر فرا گرفتن هفت كلمه)

٣٨٩ ص

(٢٢)

(هفت كس كاركردهاى خود را تباه ميكند)

٣٩٠ ص

(٢٣)

(سجده بر هفت(استخوان) واجب است)

٣٩٠ ص

(٢٤)

(رسول خدا هفت كس را لعن فرموده است)

٣٩١ ص

(٢٥)

(مؤمن را بر مؤمن هفت حق است)

٣٩١ ص

(٢٦)

(كافر با هفت روده ميخورد)

٣٩٣ ص

(٢٧)

(مؤمن كسى است كه مجموعه هفت خصلت باشد)

٣٩٣ ص

(٢٨)

(مؤمن بر هفت درجه است)

٣٩٤ ص

(٢٩)

(شيرينى ايمان بهفت دل راه ندارد)

٣٩٤ ص

(٣٠)

(هفت دسته از دانشمندان در آتشند)

٣٩٤ ص

(٣١)

(هفت چيز(جاندار) كه خدا آنها را آفريده ولى از شكم مادر بيرون نيامدهاند)

٣٩٥ ص

(٣٢)

(هفت خصلتى كه خداوند به پيغمبرش عطا فرموده است)

٣٩٨ ص

(٣٣)

(يك گاو و يك شتر قربانى از هفت نفر كافى است)

٤٠٠ ص

(٣٤)

(خورشيد هفت طبقه است و ماه نيز هفت طبقه)

٤٠٠ ص

(٣٥)

(دنيا هفت كشور است)

٤٠١ ص

(٣٦)

(هفت مورد دعاى مخصوصى ندارد)

(هفت كس نبايد قرآن بخوانند)

٤٠١ ص

(٣٩)

(مصنف) اين كتاب رضى الله عنه گويد

٤٠٢ ص

(٤٠)

(قرآن بر هفت حرف نازل شده است)

٤٠٢ ص

(٤١)

(از روزى كه خداوند زمين را آفريده هفت عالم در روى زمين آفريده است)

٤٠٣ ص

(٤٢)

(در آسمانها و زمين چيزى وجود پيدا نميكند مگر آنكه هفت سبب دارد)

(نجاشى كه مرد پيغمبر هفت تكبير بر او گفت)

٤٠٥ ص

(٤٥)

(چون خدا بر امتى خشم كند و عذاب بر آنان فرود نفرستد به هفت بلا مبتلاشان مىكند)

٤٠٥ ص

(٤٦)

(دوستى پيغمبر و خاندانش در هفت جا سودمند خواهد بود)

٤٠٥ ص

(٤٧)

(آنچه از طريق سنيان رسيده كه زمين براى هفت كس آفريده شده است)

(دوزخ را هفت در است)

(خواهران بهشتى هفت نفراند)

٤١٠ ص

(٥٣)

(گناهان بزرگ هفت است)

٤١٠ ص

(٥٤)

(خداى عز و جل جانشينان پيغمبران را در زمان حيات پيغمبران در هفت مقام آزمايش فرمود و پس از وفات پيغمبران در هفت مقام)

٤١٢ ص

(٥٥)

(آنچه در باره روزهاى هفته يك شنبه و دوشنبه و سهشنبه و چهارشنبه و پنجشنبه و جمعه و شنبه رسيده است)

٤٣٩ ص

(٥٦)

(آنچه در باره روز يك شنبه و روزهاى پس از آن رسيده است)

٤٤٠ ص

(٥٧)

(آنچه در باره روز دوشنبه رسيده است)

٤٤١ ص

(٥٨)

(آنچه در باره روز سهشنبه رسيده است)

٤٤٣ ص

(٥٩)

(آنچه در باره روز چهارشنبه رسيده است)

٤٤٤ ص

(٦٠)

(آنچه در باره روز پنجشنبه رسيده است)

٤٤٧ ص

(٦١)

(آنچه در باره روز جمعه رسيده است)

٤٤٩ ص

(٦٢)

(آنچه در باره روز شنبه رسيده است)

٤٥٣ ص

(٦٣)

(معناى حديثى كه از پيغمبر روايت شده است كه فرمود روزها را دشمن مداريد كه روزها شما را دشمن خواهند داشت)

٤٥٥ ص

(٦٤)

(مصنف) اين كتاب رضى الله عنه گويد

٤٥٦ ص

(٦٥)

(آدم و حواء در بهشت هفت ساعت بودند تا آنكه خداوند آنان را بيرون كرد)

٤٥٧ ص

(٦٦)

(در شيعه هفت خصلت هست)

(رسول خدا در هفت مورد ابا سفيان را لعن كرد)

٤٥٨ ص

(٦٩)

(مصنف) اين كتاب گويد

٤٦٠ ص

(٧٠)

(صندوقهاى هفتگانهاى كه در دوزخ است)

(فرشتگان بر هفت صنفند و حجابها هفتند)

٤٦٣ ص

(٧٣)

(مصنف) اين كتاب گويد

٤٦٤ ص

(٧٤)

(امير المؤمنين على(ع) هفت سال پيش از مردم نماز خواند)

٤٦٥ ص

(٧٥)

(شيطان بر هفت تن از غاليان فرود آيد)

٤٦٥ ص

(٧٦)

(جبرئيل از طرف خداوند جل جلاله خبر آورد كه به پيروان على(ع) و دوستانش هفت خصلت داده شده است)

٤٦٥ ص

(٧٧)

(كسى كه روايت كرده است كه اهل بيتى كه آيه تطهير در باره آنان فرود آمد هفت نفرند)

(هفت كس نبايد نماز را شكسته بخوانند)

٤٦٧ ص

(٨٠)

(هر حق بر هفت عضو پخش شده است)

(رسول خدا را هفت فرزند بود)

٤٦٨ ص

(٨٣)

(باب خصلتهاى هشتگانه)

٤٧٠ ص

(٨٤)

(شايسته است كه هشت خصلت در مؤمن باشد)

٤٧٠ ص

(٨٥)

(نماز هشت طايفه پذيرفته نميشود)

٤٧١ ص

(٨٦)

(حاملين عرش هشتند)

٤٧١ ص

(٨٧)

(بهشت را هشت در است)

٤٧٢ ص

(٨٨)

(سقف خانه نبايد از هشت ذراع بيشتر باشد)

(هشت طايفه است كه از مردم نيستند)

٤٧٤ ص

(٩٢)

(هشت طايفهاند كه اگر توهين بآنان شد نبايد بجز خود ديگرى را ملامت كنند)

٤٧٥ ص

(٩٣)

(مسجدها را از هشت چيز بايد دور داشت)

٤٧٦ ص

(٩٤)

(ايمان هشت خصلت است)

٤٧٦ ص

(٩٥)

(گناهان بزرگ هشت است)

٤٧٧ ص

(٩٦)

(باب خصلتهاى نهگانه)

٤٨٠ ص

(٩٧)

(نه خصلتى كه خداوند به پيغمبر خود محمد عطا فرموده است)

٤٨٠ ص

(٩٨)

(به شيعيان و دوستان على نه چيز داده شده است)

(فاطمة را در نزد خداوند نه نام است)

٤٨١ ص

(١٠١)

(خداى عز و جل بامير المؤمنين نه چيز عطا فرموده است كه پيش از او بجز بمحمد

٤٨٢ ص

(١٠٢)

(به پيغمبر در باره على نه چيز داده شد)

٤٨٢ ص

(١٠٣)

(نه چيز است كه هر يك آفتى دارد)

٤٨٤ ص

(١٠٤)

(در خرماى برنى نه خاصيت است)

٤٨٤ ص

(١٠٥)

(نه چيز از اين امت برداشته شده است)

(از نه چيز نهى شده است)

٤٨٥ ص

(١٠٨)

(به گناهكار نه ساعت مهلت داده مىشود)

٤٨٦ ص

(١٠٩)

(امامان از فرزندان حسين(ع) نه نفراند)

٤٨٦ ص

(١١٠)

(پيغمبر در حال وفات نه زن داشت)

٤٨٦ ص

(١١١)

(نه كلمهاى كه امير المؤمنين

٤٨٧ ص

(١١٢)

(اندازه بالغ شدن زن نه سال است)

٤٨٨ ص

(١١٣)

(زنى كه از شوهر خود نه بار طلاق عده دار گرفته باشد براى هميشه بآن شوهر حرام مىشود)

(زكاة بر نه چيز است)

٤٨٩ ص

(١١٦)

(حكم نماز جمعه از نه نفر برداشته شده است)

٤٩٠ ص

(١١٧)

(نه چيز فراموشى آورد)

٤٩١ ص

(١١٨)

(بيان نه معجزهاى كه كه خداى عز و جل بموسى عطا كرد)

٤٩٢ ص

(١١٩)

(آنانى كه در خدمت امام قائم خواهند بود تا شمارهاى كه معين است همگى گرد آيند از نه قبيلهاند)

(رفت و آمد بدر خانهها بخواطر ده چيز شايسته است)

٤٩٦ ص

(١٢٤)

(خداى تبارك و تعالى خرد را با ده چيز نيرو بخشيد)

٤٩٧ ص

(١٢٥)

(بايد امام ده خصلت داشته باشد)

٤٩٨ ص

(١٢٦)

(مصنف) اين كتاب گويد

٤٩٩ ص

(١٢٧)

(على را از رسول خدا ده خصلت نصيب بود)

٤٩٩ ص

(١٢٨)

(مژده بر شيعيان و ياران على بده خصلت)

٥٠١ ص

(١٢٩)

(ده خصلت از اخلاق ستوده)

٥٠٢ ص

(١٣٠)

(قيامت بر پا نشود تا ده نشانه بوجود آيد)

٥٠٣ ص

(١٣١)

(ده خصلت است كه خداوند آنها را براى پيغمبرش و خاندان او فراهم آورده)

٥٠٤ ص

(١٣٢)

(هر كس با ده خصلت خدا را ملاقات كند به بهشت داخل مىشود)

٥٠٤ ص

(١٣٣)

(مؤمن خردمند نگردد تا ده خصلت در او نباشد)

٥٠٥ ص

(١٣٤)

(ده چيز از گوسفند را نبايد خورد)

٥٠٦ ص

(١٣٥)

(ده چيز از مردار پاك است)

٥٠٦ ص

(١٣٦)

(طمع ده كس در ده خصلت بىجا است)

٥٠٦ ص

(١٣٧)

(ده جا نبايد نماز خواند)

٥٠٧ ص

(١٣٨)

(مصنف) اين كتاب گويد

٥٠٧ ص

(١٣٩)

(ده كس به بهشت نميروند)

٥٠٨ ص

(١٤٠)

(سلامتى ده جزء است)

٥٠٩ ص

(١٤١)

(ده طائفة خود و ديگران را گرفتار مىسازند)

٥١٠ ص

(١٤٢)

(بيرغبتى بدنيا ده جزء دارد)

٥١٠ ص

(١٤٣)

(ده قسم كنيز بر آقاى خود حرام است)

٥١١ ص

(١٤٤)

(ميل زناشوئى ده جزء است)

٥١١ ص

(١٤٥)

(حياء ده جزء است)

٥١١ ص

(١٤٦)

(خوابگاه پسر بچهها را در ده سالگى بايد از زنان جدا كرد)

٥١٢ ص

(١٤٧)

(يك زن بردبارى ده مرد را دارد)

٥١٢ ص

(١٤٨)

(ده چيز است كه يكى از ديگرى سختتر است)

٥١٣ ص

(١٤٩)

(در خربزه ده خاصيت فراهم آمده است)

٥١٧ ص

(١٥٠)

(نشاط در ده چيز است)

٥١٨ ص

(١٥١)

(نماز بر ده قسم است)

(شيعه داراى ده خصلت است)

٥١٩ ص

(١٥٤)

(رسول خدا در باره مى ده كس را لعن كرد)

٥١٩ ص

(١٥٥)

(پاداش كسى كه ده ماه رمضان روزه بگيرد)

٥٢٠ ص

(١٥٦)

(بركت ده جزء است)

٥٢٠ ص

(١٥٧)

(نزديك شدن رستاخيز را ده علامت است)

٥٢١ ص

(١٥٨)

(سازمان اسلام بر ده بخش است)

٥٢٢ ص

(١٥٩)

(ايمان ده درجه است)

٥٢٢ ص

(١٦٠)

(پاداش كسى كه ده سال براى رضاى خدا اذان بگويد)

٥٢٤ ص

(١٦١)

(در مسواك ده فايده است)

٥٢٤ ص

(١٦٢)

(نشانههاى قيامت ده است)

٥٢٤ ص

(١٦٣)

(رسول خدا در شبانه روزى ده طواف هفت شوطى بجا مىآورد)

٥٢٥ ص

(١٦٤)

(در باره كسى كه با زنى در يك روز ماه رمضان ده بار عمل جنسى انجام دهد)

٥٢٥ ص

(١٦٥)

(ده سخن پند آميز)

٥٢٦ ص

(١٦٦)

(ده طايفه از اين امت بخداى بزرگ كافر هستند)

٥٢٧ ص

(١٦٧)

(تيرهاى قمار كه مردم دوران جاهليت با آنها تقسيم ميكردند ده بود)

(آنچه بر هر مسلمانى لازم است كه همه روزه پيش از سرزدن آفتاب ده بار بخواند و پيش از غروب هم ده بار)

(پسران عبد المطلب ده تن بودند و عباس)

٥٢٩ ص

(١٧٢)

(مصنف) اين كتاب(رضي الله عنه) گويد

٥٢٩ ص

(١٧٣)

(بابهاى يازدهگانه)

٥٣١ ص

(١٧٤)

(نامهاى يازده ستارهاى كه يوسف آنها را در خواب ديد كه با خورشيد و ماه باو سجده ميكنند)

٥٣١ ص

(١٧٥)

(نامهاى زمزم يازده است)

٥٣٢ ص

(١٧٦)

(بابهاى دوازدهگانه)

٥٣٣ ص

(١٧٧)

(باب يكم تا دوازدهم)

٥٣٣ ص

(١٧٨)

(بدترين خلق اولين و آخرين دوازده نفرند)

٥٣٥ ص

(١٧٩)

(دوازده نفر بودند كه نشستن ابى بكر را بر مسند خلافت و پيش افتادنش را از على بن ابى طالب نپذيرفتند)

٥٤١ ص

(١٨٠)

(خداى عز و جل از نسل بنى اسرائيل دوازده گروه بيرون آورد و از حسن و حسين

٥٤٨ ص

(١٨١)

(جانشينان و امام پس از پيغمبر دوازده نفر بودند)

٥٤٩ ص

(١٨٢)

(در مسواك دوازده خاصيت است)

٥٦٧ ص

(١٨٣)

(روايتى كه حجابها دوازده است)

(پرهيزكاران را دوازده نشانه است)

٥٧٠ ص

(١٨٧)

(به دوازده نفر نبايد سلام كرد)

٥٧١ ص

(١٨٨)

(جعفر بن ابى طالب كه از حبشه بازگشت پيغمبر

٥٧٢ ص

(١٨٩)

(دوازده كس در تابوت ته دوزخ جا دارند)

٥٧٢ ص

(١٩٠)

(در سفره دوازده خاصيت است)

٥٧٣ ص

(١٩١)

(ماهها دوازده ماه است)

٥٧٤ ص

(١٩٢)

(شب دوازده ساعت است و هم چنين روز)

٥٧٧ ص

(١٩٣)

(برجهاى فلك دوازده است و بيابانها دوازده است و درياها دوازده است و جهانها دوازده است)

(حديث دوازده درهمى كه براى رسول خدا هديه آورده شد)

٥٨١ ص

(١٩٦)

(نقيبان دوازده نفراند)

(بابهاى سيزدهگانه)

٥٨٥ ص

(٢٠٠)

(سيزده صنف حيوان نخست بصورت انسان بودهاند)

٥٨٥ ص

(٢٠١)

(اندازه بالغ شدن پسر از سيزده سال است تا چهارده سال)

٥٨٨ ص

(٢٠٢)

(سيزده خصلت از فضائل امير المؤمنين

(بابهاى چهاردهگانه)

٥٩١ ص

(٢٠٥)

(در حنا گذاشتن چهارده خاصيت است)

٥٩١ ص

(٢٠٦)

(در چهارده جا غسل كردن لازم است)

٥٩٢ ص

(٢٠٧)

(ياران عقبة چهارده نفر بودند)

(بابهاى خصلتهاى پانزدهگانه)

٥٩٤ ص

(٢١٠)

(هر گاه امت مسلمان پانزده خصلت را مرتكب شوند دچار بلا ميشوند)

(پسر بچه را ميان پانزده و شانزده سالگى مىبايست ادب روزه گرفتن آموخت)

٥٩٥ ص

(٢١٤)

(تكبيراتى كه در منى روزهاى تشريق گفته مىشود پس از پانزده نماز است)

٥٩٦ ص

(٢١٥)

(پاداش كسى كه پانزده روز از ماه رجب را روزه بدارد)

٥٩٧ ص

(٢١٦)

(دستور شرعى در نوره كشيدن هر پانزده روز يك بار است)

٥٩٧ ص

(٢١٧)

بابهاى شانزدهگانه

٥٩٨ ص

(٢١٨)

(از جمله حقوق دانشمندان شانزده خصلت است)

٥٩٨ ص

(٢١٩)

(شانزده خصلت است كه تهى دستى آورد و هفده خصلت روزى را فراوان سازد)

(شانزده خصلت از دانش و واقع بينى است)

٦٠٠ ص

(٢٢٢)

(شانزده طايفه از امت محمد

(غسل در هفده مورد است)

(امير المؤمنين را هيجده مايه ناز و سرفرازى بود)

٦٠٥ ص

(٢٢٩)

(آنچه خداى عز و جل هيجده ساله را بدان سرزنش فرموده)

٦٠٥ ص

(٢٣٠)

(بابهاى نوزدهگانه)

٦٠٦ ص

(٢٣١)

(نوزده جملهاى كه هر كس آنها را بخواند از گرفتارى رهائى مىيابد)

٦٠٦ ص

(٢٣٢)

(نوزده تكليف از زنان برداشته شده است)

٦٠٧ ص

(٢٣٣)

(نوزده مسألهاى كه امام صادق در مجلس منصور از طبيب هندى پرسيد و او ندانست و حضرت پاسخ آنها را بطبيب گفت)

٦٠٨ ص

(٢٣٤)

بابهاى خصلتهاى بيستگانه و بالاتر

٦١٣ ص

(٢٣٥)

(در دوستى خاندان پيغمبر

٦١٣ ص

(٢٣٦)

(مؤمن را بر عهده خداى عز و جل بيست خصلت ثابت است)

٦١٤ ص

(٢٣٧)

(پاداش كسى كه بيست بار بحج رفته باشد)

٦١٥ ص

(٢٣٨)

(بيان بيست و سه خصلت از خصلتهاى پسنديدهاى كه امام زين العابدين

٦١٥ ص

(٢٣٩)

(آنچه در باره شب بيست و يكم و بيست و سوم ماه رمضان رسيده است)

٦١٨ ص

(٢٤٠)

(از بيست و چهار خصلت نهى شده است)

٦١٩ ص

(٢٤١)

(نماز را بجماعت خواندن بيست و پنج درجه از خواندن بتنهائى بهتر است)

٦٢٠ ص

(٢٤٢)

(بيست و نه خصلت در نماز هست)

٦٢١ ص

(٢٤٣)

(بيست و نه خصلت در دانش است)

٦٢٢ ص

(٢٤٤)

(خصلتهائى كه ابو ذر آنها را از رسول خدا پرسيد)

٦٢٣ ص

(٢٤٥)

بابهاى سى و بالاتر

(ماه رمضان سى روز است و هرگز كمتر نميشود)

٦٣٠ ص

(٢٤٨)

(آنچه از عمل زناشوئى در كتاب و سنت حرام شده است سى و چهار صورت است)

٦٣٢ ص

(٢٤٩)

(خداى تبارك و تعالى از جمعه تا جمعه ديگر سى و پنج نماز واجب كرده است)

٦٣٤ ص

(٢٥٠)

(بابهاى چهل و بالاتر)

٦٣٥ ص

(٢٥١)

(ميگسار تا چهل روز نمازش پذيرفته نيست)

٦٣٥ ص

(٢٥٢)

(روزه بر چهل قسم است)

٦٣٥ ص

(٢٥٣)

(در باره كسى كه چهل تن از برادران خود را پيش از خود دعا كند و سپس خود را)

٦٣٩ ص

(٢٥٤)

(در باره كسى كه پس از مردنش چهل تن از مؤمنين به نيكىاش گواهى دهند)

٦٤٠ ص

(٢٥٥)

(در نهى از نستردن موى زهار بيش از چهل روز)

٦٤٠ ص

(٢٥٦)

(زمين از ادرار شخص ختنه نشده تا چهل روز نجس ميماند)

٦٤٠ ص

(٢٥٧)

(در باره كسى كه كنيزى براى خود بگيرد و در هر چهل روز يك بار هم با او آميزش جنسى نداشته باشد و كنيز بحرام آلوده شود)

٦٤١ ص

(٢٥٨)

(ديه سگ شكارى چهل درهم است)

٦٤١ ص

(٢٥٩)

(خداى تعالى بفرعون ميان دو جملهاش چهل سال مهلت داد)

٦٤١ ص

(٢٦٠)

(استغفارى كه چهل گناه بزرگ بسبب آن آمرزيده شود)

(دو رحم تا چهل پشت بهم ميرسد)

٦٤٢ ص

(٢٦٣)

(چون حضرت قائم قيام كند خداى عز و جل نيروى هر يك مرد از شيعه را باندازه نيروى چهل مرد قرار دهد)

٦٤٣ ص

(٢٦٤)

(در باره كسى كه چهل حديث نگهدارى كند)

٦٤٣ ص

(٢٦٥)

(حريم مسجد چهل ذراع است و همسايگى تا چهل خانه از چهار طرف خانه)

٦٤٧ ص

(٢٦٦)

(در باره كسى كه چهل سال و بيشتر از عمرش بگذرد)

٦٤٧ ص

(٢٦٧)

(پاداش كسى كه چهل بار عمل حج انجام دهد)

٦٥٠ ص

(٢٦٨)

(امير المؤمنين چهل و سه دليل عليه ابى بكر اقامه كرد)

(بابهاى پنجاه و بالاتر)

٦٧٤ ص

(٢٧١)

(پنجاه حقى كه حضرت على بن الحسين سيد العابدين براى اصحاب خود نوشته است)

٦٧٤ ص

(٢٧٢)

(پنجاه خصلت از صفات مؤمن است)

٦٨٤ ص

(٢٧٣)

(ثواب كسى كه پنجاه بار عمل حج انجام داده باشد)

٦٨٥ ص

(٢٧٤)

بابهاى هفتاد و بيشتر

٦٨٦ ص

(٢٧٥)

(هفتاد منقبت امير المؤمنين

٦٨٦ ص

(٢٧٦)

(ثواب كسى كه در نماز وتر هفتاد بار استغفار كند)

٧٠٢ ص

(٢٧٧)

(ثواب كسى كه بعد از نماز صبح هفتاد مرتبه از خداى عز و جل آمرزش بطلبد)

٧٠٣ ص

(٢٧٨)

(ثواب كسى كه در هر روز از ماه شعبان هفتاد بار استغفار كند)

٧٠٣ ص

(٢٧٩)

(پرچم حمد هفتاد شقه دارد)

٧٠٤ ص

(٢٨٠)

(ربا هفتاد جزء است)

٧٠٥ ص

(٢٨١)

(حديث بندهاى كه هفتاد خريف در آتش بماند)

٧٠٦ ص

(٢٨٢)

(امت هفتاد دو فرقه خواهند شد)

٧٠٦ ص

(٢٨٣)

(مصنف) اين كتاب رضى الله عنه گويد

٧٠٧ ص

(٢٨٤)

(كسى كه روايت نموده كه امت هفتاد و سه فرقه خواهد شد)

٧٠٧ ص

(٢٨٥)

(هفتاد و سه خصلت در آداب زنان و فرق ميان احكام آنان و مردان)

٧٠٧ ص

(٢٨٦)

(خداى عز و جل خرد را هفتاد و پنج لشكر عطا فرمود و نادانى را هفتاد و پنج لشكر)

٧١١ ص

(٢٨٧)

(بابهاى هشتاد و بالاتر)

٧١٥ ص

(٢٨٨)

(در باره امير المؤمنين على بن ابى طالب هشتاد آيه نازل شد كه هيچ كس در آن شريك نبود)

٧١٥ ص

(٢٨٩)

(پيغمبر در مورد شرابخوارى هشتاد تازيانه زد)

٧١٥ ص

(٢٩٠)

(تكبيرهاى نماز نود و پنج تكبير است)

٧١٦ ص

(٢٩١)

(براى خداى تبارك و تعالى نود و نه نام است)

٧١٦ ص

(٢٩٢)

(ثواب صد لا اله الا الله گفتن و ثواب صد بار استغفار كردن )

پرسشهاى يهود از ابى بكر

٧١٩ ص

(٢٩٥)

(پيغمبر يك صد و بيست بار به آسمان بالا رفت)

٧٢٦ ص

(٢٩٦)

(ميوه يك صد و بيست نوع است)

٧٢٧ ص

(٢٩٧)

(اهل بهشت يك صد و بيست صنفند)

٧٢٧ ص

(٢٩٨)

(هر كس قرآن را حفظ كند ساليانه دويست دينار از بيت المال حقوق دارد)

٧٢٧ ص

(٢٩٩)

(سال سيصد و شصت روز است)

٧٢٨ ص

(٣٠٠)

(خصلتهائى از قوانين دين)

(آنچه دو هزار سال پيش از آفرينش آسمانها و زمين بدر بهشت نوشته شده است)

٧٧٩ ص

(٣٠٣)

(نماز چهار هزار باب دارد)

٧٧٩ ص

(٣٠٤)

(آنچه هفت هزار سال پيش از آفرينش آدم بر پايه عرش نوشته يافته شد)

٧٧٩ ص

(٣٠٥)

(كسى كه روايت كرده است كه خداى عز و جل را دوازده هزار جهان است)

٧٨١ ص

(٣٠٦)

(اصحاب پيغمبر دوازده هزار مرد بودند)

(بيان نورى كه پيش از آفرينش آدم در پيشگاه الهى بود)

٧٨١ ص

(٣٠٩)

(بيان آنچه بيست و دو هزار سال پيش از آفرينش آدم ميان دو شانه محمود فرشته نوشته شده بود)

٧٨٢ ص

(٣١٠)

(خداى عز و جل يك صد و بيست و چهار هزار پيغمبر آفريد و خداى عز و جل يك صد و بيست و چهار هزار وصى آفريد)

٧٨٣ ص

(٣١١)

(خداى تعالى يك صد و بيست و چهار هزار كلمه با موسى مناجات كرد)

(خداى عز و جل هزار هزار عالم و هزار هزار آدم آفريده است)

ترجمه خصال شيخ صدوق - فهري، سيد احمد - الصفحة ٣٨٢ - (بروز قيامت هفت صنف در سايه عرش خدا باشند)

زنده گردى و نخستين كسى باشى كه با من در عليين جايگزين شوى و نخستين كسى باشى كه با من از باده بى‌درد بهشتى كه با مشك سر بمهر است بنوشى.

شرح-

هفت خصلت تمام نيست شايد سقط از راوى و يا از نسخه باشد.

(فرمايش پيغمبر: خوشا بحال آن كس باز خوشا بحال آن كس [تا هفت بار] كه مرا نديده بمن بگرود)

٦- رسول خدا ٦ فرمود: خوشا بحال كسى كه مرا ديد و بمن ايمان آورد و خوشا و ديگر بار خوشا (تا هفت بار فرمود خوشا) بحال كسى كه مرا نديده بمن گرويد.

(بروز قيامت هفت صنف در سايه عرش خدا باشند)

٧- رسول خدا ٦ فرمود: خداى عز و جل هفت صنف را در سايه لطف خود جاى دهد روزى كه سايه‌اى بجز سايه لطفش نيست:

١- پيشواى دادگر.

٢- جوانى كه در عبادت و پرستش خداى عز و جل ببار آمده.

٣- مرديكه چون از مسجد بيرون رود دلش در بند آن است تا باز گردد.

٤- دو مرد خدا پرست كه بمنظور خداپرستى گرد هم آيند و از هم جدا شوند.