ترجمه خصال شيخ صدوق - فهري، سيد احمد - الصفحة ٧٤١ - (امير المؤمنين

انفيه در بينى كردن سر را سلامت نموده و بدن را پاكيزه ميكند و هر گونه درد را از سر بيرون مينمايد.

نوره كشيدن نشاط آور و پاك‌كننده تن است.

كفش نيكو پوشيدن بدن را نگه ميدارد و بر پاكيزگى و نماز كمك است.

ناخنها را چيدن از درد بزرگ جلوگيرى نموده و راه روزى را گشوده و آن را جلب ميكند.

ستردن موى زير بغل بوى بد آن را نابود ميكند و پاك‌كننده است و از سنتهائى است كه پيغمبر پاك بآن دستور فرموده.

شستن هر دو دست پيش از غذا خوردن و پس از آن روزى را زياد نموده و از چرب شدن لباس جلوگيرى ميكند و ديده را روشن ميسازد.

شب زنده دارى بدن را سالم و پروردگار عز و جل را خشنود ساخته و آدمى را در رهگذر نسيم رحمت حق قرار ميدهد و پيروى از اخلاق پيغمبران است.

خوردن سيب ملين معده است.

جويدن كندر دندانها را محكم و بلغم را نابود و بوى بد دهان را از بين ميبرد.

نشستن در مسجد پس از سپيده دم تا بر آمدن آفتاب زودتر از كار و كوشش در زمين روزى را جلب ميكند.

خوردن به قلب ضعيف را تقويت نموده و معده را پاكيزه ميسازد و نيروى دل را زياد ميكند و آدم ترسو را پر دل ميسازد و فرزند را زيبا ميكند.