ترجمه خصال شيخ صدوق - فهري، سيد احمد - الصفحة ٥٧٨ - (برجهاى فلك دوازده است و بيابانها دوازده است و درياها دوازده است و جهانها دوازده است)
٦٦- ابى هاشم گويد: بامام على النقى ٧ عرض كردم: چرا نمازهاى واجبى و مستحبى شبانه روز پنجاه ركعت شد كه نه بر آنها زياد توان كرد و نه از آنها كم، فرمود: همانا ساعتهاى شبانه دوازده ساعت است و از طلوع سفيده صبح تا سر زدن آفتاب هم يك ساعت است و ساعتهاى روزانه هم دوازده ساعت است از اين جهت براى هر ساعت دو ركعت نماز قرار داده شده است و از غروب آفتاب در افق تا فرو رفتن قرص آن غسق ناميده مىشود.
٦٧- ابو اسحاق گويد: ثعلب (يكى از دانشمندان لغت) ساعتهاى شبانه را باين نامها براى ما بيان كرد: غسق و فحمة و عشوة و هدأة و جنح و هزيع و فقد و عقر و زلفة و سحرة و بهره و ساعتهاى روزانه را راد و شروق و متوع و ترحل و دلوك و جنوح و هجير و ظهيرة و اصيل و طفل.
(برجهاى فلك دوازده است و بيابانها دوازده است و درياها دوازده است و جهانها دوازده است)
٦٨- ابان بن تغلب گويد: خدمت امام صادق ٧ بودم كه مردى از اهل يمن وارد شد و بآن حضرت سلام كرد و حضرت جواب سلام داد و فرمود: خوش آمدى اى سعد آن مرد بحضرت عرض كرد مادرم مرا باين نام ناميده است و كمتر كسى مرا باين نام مىشناسد ابى عبد اللَّه ٧ باو فرمود: راست ميگوئى