ترجمه ثواب الأعمال و عقاب الأعمال شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر - الصفحة ٤٦٥ - كيفر دشمن امير المؤمنين

لِيَقْضِ عَلَيْنا رَبُّكَ قالَ إِنَّكُمْ ماكِثُونَ‌» و راوى پنداشته مراد امام ٧ آيه اوّل است.

(١) ٦- جابر جعفيّ گويد: امام باقر ٧ فرمود: هر كس بدى و ناروائى آنچه بسر ما آل محمّد ٦ آمده است از ظلم و ستمى كه بر ما روا داشتند و حقوقى كه از ما بيغما بردند، و گرفتاريهائى كه ما بدان دچار شديم براى انجام كارى كه بعهده ما بوده نفهمد، و در باره اين جنايتها و خيانتها كه در حقّ ما شده است بى‌تفاوت باشد با مرتكب آن شريك خواهد بود.

(٢) ٧- علىّ بن سليمان بسند مرفوع از امير مؤمنان ٧ روايت كرده كه آن حضرت فرمود: مرجئه (يعنى آنان كه پيشوائى امامان بحقّ را نپذيرفتند و ديگران را براى رهبرى برگزيدند) همه با امامشان روز قيامت كور و نابينا محشور شوند، پس جمعى از كسانى كه از امّت ديگرند چون آنها را ببينند گويند: امّت محمّد را جز كور و نابينا نبينيم، به ايشان گفته شود: اينان امّت محمّد نيستند، زيرا اينها دين و آئين محمّد را دگرگون ساختند لذا خود دگرگون شدند، و آئين او را تغيير دادند بدين جهت با اينكه بينا بودند كور محشور گشتند.