ترجمه ثواب الأعمال و عقاب الأعمال شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر - الصفحة ٤٧١ - كيفر دشمن امير المؤمنين

بر خدا روا باشد كه او را برو در آتش دوزخ افكند.

(١) ١٧- سدير صيرفى گويد: شنيدم از امام باقر ٧ ميفرمود: براستى كه دشمن علىّ ٧ از دنيا نرود مگر اينكه جرعه‌اى از حميم و آتش جهنّم باو بياشامانند، و فرمود: بر كسى كه مخالف اين امر باشد يكسانست خواه نماز بخواند خواه زنا كند (يعنى چه نماز بخواند و چه زنا كند فرق نميكند در هر صورت اهل آتش خواهد بود).

(٢) ١٨- در حديث ديگر امام صادق ٧ فرمود: آنكه دشمن ما خاندان است برايش فرق نميكند چه نماز بخواند و روزه بگيرد، و چه زنا كند و دزدى نمايد بهر حال جايش در آتش خواهد بود.

(٣) ١٩- هشام بن سالم گويد: بامام صادق ٧ عرضكردم: نظر شما در باره كسى كه عليّ ٧ را دشنام دهد چيست؟ فرمود: بخدا سوگند ريختن خونش حلال است اگر بريختن خون بيگناهى نينجامد، عرضكردم: مرادتان از اين كلام چيست؟

فرمود: اينكه مؤمنى بابت كافرى قصاص بشود.

(٤) ٢٠- ابو سعيد مكارى گويد: مردى از امام صادق ٧ نقل كرد كه آن حضرت‌