ترجمه ثواب الأعمال و عقاب الأعمال شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر - الصفحة ٥٨٥ - (كيفر آنكه دينى از خود بسازد)

مناديى ندا دهد: كجا هستند آن مردمى كه با دوستان من مخالفت ميورزيدند و متعرّض آنها ميشدند؟ حضرت فرمود: پس جماعتى كه در صورتهايشان گوشت نباشد (يعنى بد قيافه و وحشت‌انگيزند) بپا خيزند، پس منادى گويد: اينانند كسانى كه مؤمنين را آزار ميرسانيدند، و با آنها دشمنى ميكردند، و متعرّض آنها بودند، و در روش مذهبى آنها را سخت سرزنش مينمودند، فرمود: پس از جانب الهى امر صادر شود كه اينان را بجهنّم بريد.

بعد امام صادق ٧ فرمود: بخدا سوگند اين گروه با مؤمنين در عقيده يكى بودند و همان ميگفتند كه مؤمنين ميگفتند، و ليكن اينان حقوق آنها را أداء نميكردند، و اسرار آنان را بضرر آنها فاش ميساختند.

شرح: ظاهرا مراد كسانى باشند كه مؤمنين را كه بطريق تقيّه رفتار ميكنند و از نظر مصلحت با مخالفين به نرمى سلوك مينمايند مورد طعن قرار داده و با آنها دشمنى ميكنند و حقوق آنها را نميپردازند، و اسرار آنها را نزد دشمن فاش ميسازند، و موجب زيان خود و آنها ميشوند. و البتّه اين بيانيست كه بنظر اين مترجم ناچيز ميرسد و ممكن است معنى دقيقترى داشته باشد.

(كيفر آنكه دينى از خود بسازد)

(١) ١- ابو بصير گويد: امام صادق ٧ فرمود: در روزگارهاى پيش مردى‌