ترجمه ثواب الأعمال و عقاب الأعمال شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر - الصفحة ٥٧١ - كيفر آنكه در برابر سائل خود را بكرى زند و با تبختر بگذرد

از فرشتگان امر آفرينش را واگذار نمود و او هفت آسمان و هفت زمين و چيزهاى ديگرى خلق كرد و چون ديد اينها همه منقاد و مطيع او هستند بخود باليد و گفت‌

«من مثلى»

؟ كيست مانند من، پس خداى عزّ و جلّ نويره‌اى از آتش فرو فرستاد، راوى گويد پرسيدم نويره از آتش چيست؟ فرمود پاره آتشى باندازه يك انگشت، فرمود: پس آن فرشته با همه آنچه خلق كرده بود بدان نويره آتش رو كرد [و خود را باخت‌] و آن پاره آتش همه را در كام گرفت تا بدو رسيد براى آن عجبى كه كرده بود.

كيفر آنكه در برابر سائل خود را بكرى زند و با تبختر بگذرد

(١) ١- عاصم كوفىّ گويد: امام صادق از پدرش عليهما السّلام نقل كرد كه رسول خدا ٦ فرموده است: هر گاه كسى از امّت من در برابر سائل مستمند خود را بكرى زند و با بى‌اعتنائى و تبختر بگذرد پروردگارم بعزّت خود قسم ياد كرده و فرموده است: بعزّتم سوگند كه برخى از اينان را بسبب برخى ديگر البتّه عذاب خواهم نمود.