ترجمه ثواب الأعمال و عقاب الأعمال شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر - الصفحة ٣٧٦ - ثواب كافرى كه بر مؤمنى احسان كند
هيچ مؤمنى در بلاد غربت از دنيا نرود در حالى كه بستگانش از وى دور باشند جز اينكه تمام قطعات زمينى كه وى در آن خدا را عبادت كرده بر او اشك ريزد، و نيز لباسهاى او بر او گريه كند، و همچنين درهاى آسمان كه اعمالش بدان بالا رفته بر او بگريد، و همين طور فرشتگان موكّلش نيز بر آن غريب گريه خواهند كرد.
ثواب كافرى كه بر مؤمنى احسان كند
(١) ١- علىّ بن يقطين گويد: امام هفتم موسى بن جعفر عليهما السّلام بمن فرمود:
در ميان بنى اسرائيل مرد مؤمنى بود و در همسايگيش كافرى منزل داشت كه با آن مؤمن مهربانى و خوشرفتارى ميكرد و در كار خير دنيائى با وى همراه بود، پس چون آن كافر درگذشت خداوند خانهاى از گل در دوزخ براى او بنا كرد تا آنكه از حرارت آتش او را نگهدارد و روزيش از خارج بدو ميرسيد، و بدو گفته شد اين جزاى آن رفتاريست كه با فلان همسايه مؤمنت ميكردى از مهربانى و همراهى.