ترجمه ثواب الأعمال و عقاب الأعمال شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر - الصفحة ٥٨١ - كيفر آنكه براى مفاخرت ميهمانى كند
گرگى كه لباس ميش بپوشد آنان دلهاى گرگ صفت خود را با دين مىآرايند، با اينكه از زهر تلخترند زبانشان از عسل شيرينتر است، و رفتارشان در باطن از مردار بدبوتر خواهد بود، آيا (اينان) برحمت من مغرور شدهاند، يا با من نيرنگ ميزنند، يا اينكه بر من جرأت نمودهاند؟ پس بعزّتم سوگند ياد كنم كه البتّه آنها را دچار فتنهاى لجام گسيخته گردانم تا هر كجا كه پيش آيد بدون مانع كشيده شود و بهمه جاى زمين برود، آنچنان فتنهاى كه فرزانه را حيران گذارد، و صاحب نظر را سرگردان سازد، و انديشمند را واله و مبهوت نمايد، لباس تفرقه بر پيكر اجتماعشان بپوشانم، و پارهاى را عذاب پاره ديگر بچشانم (يعنى درگيرى و خونريزى ميان آنها اندازم و بجان يك ديگر افتند) و با دشمنانم از دشمنانم انتقام گيرم و پروا نخواهم داشت [از آنكه همه را عذاب كنم و باك نخواهم داشت].
كيفر آنكه براى مفاخرت ميهمانى كند
(١) ١- حسين بن مختار (كه يكى از اصحاب امام صادق و موسى بن جعفر عليهما السّلام است) بسند مرفوع روايت كند كه امير المؤمنين ٧ فرمود: هر كس سفره احسانى