ترجمه ثواب الأعمال و عقاب الأعمال شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر - الصفحة ٦٣٣ - كيفر آنكه از روى عمد ديگرى را بقتل رساند

فرمود: روز قيامت مردى بسوى مردى ديگر آيد و او را بخون بيالايد در وقتى كه مردم همه در موقف حسابند، پس آنكه بخون آلوده گشته گويد: اى مرد مرا با تو چكار است كه اين چنين كردى؟ گويد: در فلان روز يا فلان وقت تو فلان كلمه را گفتى و آن موجب ريختن خون من شد. (يعنى امروز بايد از عهده آن برآئى)

كيفر آنكه از روى عمد ديگرى را بقتل رساند

(١) ١- أبان بن عثمان بيك واسطه از امام صادق ٧ روايت كرده كه از آن حضرت از جزاى كسى كه ديگرى را از روى عمد بقتل رساند سؤال كردند فرمود:

جزايش آتش ميباشد.

(٢) ٢- حمران بن أعين گويد: بامام باقر ٧ عرض كردم معناى اين فرموده خدا چيست كه ميفرمايد: مِنْ أَجْلِ ذلِكَ كَتَبْنا عَلى‌ بَنِي إِسْرائِيلَ أَنَّهُ مَنْ قَتَلَ نَفْساً بِغَيْرِ نَفْسٍ أَوْ فَسادٍ فِي الْأَرْضِ فَكَأَنَّما قَتَلَ النَّاسَ جَمِيعاً (از اين جهت بر بنى- اسرائيل نوشتيم كه هر كس ديگرى را بدون قصاص و يا فساد در زمين بكشد چنانست كه‌