ترجمه ثواب الأعمال و عقاب الأعمال شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر - الصفحة ٦٨٦ - باب اين باب در كيفر بسيارى از اعمال است

چيز را از آنچه دوست داشته فرو گذار نكرده مگر اينكه مسلما آن را براى بندگان خويش بيان فرموده، و نيز هيچ چيز از آنچه خوش نداشته باقى نگذارده جز اينكه براى بندگانش بيان كرده و ايشان را از آن زنهار داده «لِيَهْلِكَ مَنْ هَلَكَ عَنْ بَيِّنَةٍ» تا هر كه هلاك‌شدنى است پس از اتمام حجّت هلاك شود «وَ يَحْيى‌ مَنْ حَيَّ عَنْ بَيِّنَةٍ» و هر كس لايق حيات و بقا است از روى دليل و از سر حجّت زنده ماند (يعنى آنان كه بحيات أبدى رسند از روى حجّت باشد، و بر آنها كه بهلاكت ابدى گرفتار شوند حجّت تمام باشد).

(١) و نيز آگاهى دهم شما را كه خداوند ظلم نخواهد كرد، و از ظلمى نخواهد گذشت و هميشه در كمينگاه ستمكار است «لِيَجْزِيَ الَّذِينَ أَساؤُا بِما عَمِلُوا» تا جزا دهد كسانى كه كارهاى زشت كرده‌اند بدان چه كرده‌اند، «وَ يَجْزِيَ الَّذِينَ أَحْسَنُوا بِالْحُسْنَى‌» و پاداش دهد آنان كه نيكوئى كرده‌اند بنيكوئى، پس هر كس نيكى كند بنفع خود كرده، و هر كس بدى كند بضرر خويش اقدام كرده «وَ ما رَبُّكَ بِظَلَّامٍ لِلْعَبِيدِ» و خداوندگار تو هرگز ظلم بر بندگان نخواهد كرد.

(آنگاه فرمود:) اى گروه مردم من پير شده‌ام و استخوانهايم سست و فرسوده گشته، و جسمم از كار افتاده، و خبر موتم بمن رسيده است، و أجلم نزديك شده، و سخت بلقاء و