ترجمه ثواب الأعمال و عقاب الأعمال شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر - الصفحة ٤٧٨ - كيفر كسى كه ادعاء امامت كند و امام نباشد

هر كار كه از انسان سر زند قهرى است و باراده و مشيّت خدا است و اراده بشر هيچ گونه تأثيرى ندارد، و تنها آدمى بمنزله آلت و ابزار كار در دست كارگر است.

و گاهى بكسانى اطلاق شده كه بخلاف جبريها معتقدند انسان در افعال ارادى خود مستقل است، و اگر بخواهد كارى را انجام دهد ميتواند و لو خداوند مشيّتش بانجام آن تعلّق نگرفته باشد، و اينان را مفوّضه نيز گويند، و در روايت نهم كه گذشت از ايشان تعبير بمرجئه شده بود، و آنان را با يهود كه گويند «يَدُ اللَّهِ مَغْلُولَةٌ» برابر نموده بود بدان جهت كه حاصل كلامشان يكيست.

در نظر شيعه اثنى عشريّه اين هر دو اعتقاد باطلست. و صواب آنست كه انسان در افعال ارادى خود مختار است و خداوند او را آزاد گذاشته و ميتواند باختيار خود راه خير و راه شرّ هر كدام را بخواهد اختيار كند، و هر كدام را كه اختيار كرد خداوند حول و قوّه‌اى را كه در اختيار او گذارده از او باز نستاند و او را با اينكه ميتواند جلوگير شود مانع نگردد، پس قدرت و توانائى از خدا است و اراده فعل از بنده و خداوند آنچنان انسان را آفريده كه ميتواند بخواهد و ميتواند نخواهد و اين همان قدرت و حقيقتى است كه خداوند در نهاد انسان بوديعت نهاده كه ما آن را اختيار ميگوئيم.

كيفر كسى كه ادعاء امامت كند و امام نباشد

(١) ١- سورة بن كليب گويد: بامام باقر ٧ عرض كردم چيست مراد خداوند