ترجمه ثواب الأعمال و عقاب الأعمال شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر - الصفحة ٤٧٢ - كيفر دشمن امير المؤمنين

گفت: امير مؤمنان ٧ فرموده: دشمن ما خاندان روز را شب و شب را روز كند در حالى كه در پرتگاهى است مشرف بر سياهچالى پر از آتش، و بدون ترديد اين پرتگاه عاقبت او را بدوزخ خواهد افكند، پس بدا بحال جهنّميان و بد جايگاهى است دوزخ براى ايشان، زيرا خداوند خود (در چند سوره) فرموده‌ «فَبِئْسَ مَثْوَى الْمُتَكَبِّرِينَ»[١] «بد منزلگاهى است جايگاه متكبّران» يعنى آنان كه از پذيرفتن حقّ سر باز زنند. آنگاه فرمود: هيچ فردى نيست كه در محبّت ما خاندان كوتاهى كند و خداوند خيرى در او قرار داده باشد.[٢] (١) ٢١- علىّ بن ميمون صائغ گويد: امام صادق ٧ فرمود: براستى كه مؤمن از دوست صميمى خود شفاعت خواهد كرد و پذيرفته خواهد شد، مگر اينكه آن دوست ناصبى باشد كه اگر همه پيغمبران مرسل و فرشتگان مقرّب در باره ناصبى و دشمن اهل بيت شفاعت كنند پذيرفته نخواهد شد.

[١] -راجع النحل: ٢٩، و الزّمر: ٧٢، و غافر: ٧٦.

[٢] -في بعض النسخ« يقصّر حبّنا بخير الا جعل اللَّه عنده» و في المحاسن ص ٩١« و ما من أحد نقص عن حبّنا لخير يجعله اللَّه عنده».