ترجمه ثواب الأعمال و عقاب الأعمال شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر - الصفحة ٦٣٢ - كيفر آنكه بنيم كلامى در قتل مؤمنى شركت جويد

و تكذيب بآيات خدا، و جزاى اين هر دو خلود در آتش است، چنان كه ميفرمايد وَ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ كَذَّبُوا بِآياتِنا أُولئِكَ أَصْحابُ النَّارِ هُمْ فِيها خالِدُونَ‌. و نيز مؤمن هر چه در اين دنيا سختى بيند چون ميداند مطابق وعده حقّ تعالى پاداش بيشتر و بهترى خواهد داشت صبر و بردبارى او در برابر ناملايمات و سختيها بيشتر خواهد بود، و هيچ گاه خود را نخواهد باخت زيرا بوعده خداوند ايمان دارد و ميداند اگر پايدارى كند اجرش افزونتر خواهد شد، و چنانچه بخود كشى دست زند عقوبت و مجازاتش سختتر مى‌شود و بى‌ترديد از عذاب أدنى بعذاب اكبر خود را كشيده است، لذا ممكن نيست چنين كارى از او سر زند چنان كه در حديث ناجيه گذشت.

كيفر آنكه بنيم كلامى در قتل مؤمنى شركت جويد

(١) ١- محمّد بن أبى عمير گويد: تنى چند از روات براى من نقل كردند كه امام صادق ٧ فرمود: هر كس بگفتن نيم كلمه در كشتن مؤمنى شركت جويد، يا حكم كشتن او را با كوچكترين كلمه‌اى تأييد كند روز قيامت بيايد در حالى كه بپيشانى او نوشته شده باشد

«آيس من رحمة اللَّه عزّ و جلّ»

اين مرد از رحمت حقّ تعالى مأيوس و نوميد خواهد بود. (يعنى رحمت واسعه حقّ شامل او نخواهد شد).

(٢) ٢- حمّاد بن عثمان خود يا از ديگرى از امام صادق ٧ روايت كرده كه‌