ترجمه ثواب الأعمال و عقاب الأعمال شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر - الصفحة ٤١٩ - ثواب آنكه چهل تا نود سال عمر بر او گذشته باشد

بهفتاد رسد فرشتگان آسمان او را دوست دارند، و چون بهشتاد رسد خداوند فرشتگان مراقب او را فرمان دهد كه نيكيهايش را بنويسند و لغزشهايش را رها كنند، و چون به نود رسد

«غفر اللَّه له ما تقدّم من ذنبه و ما تأخّر»

خداوند گناهان گذشته او همه را اوّلين و آخرين بيامرزد[١]. و جزء اسيران آزادشده خدا در زمين محسوب گردد.

(١) ٢- محمّد بن طلحه گويد: امام صادق ٧ فرمود: همانا خداوند كسانى كه سنّشان بهفتاد رسيده گرامى دارد، و از آنان كه هشتاد سال از عمرشان گذشته شرم دارد كه عذابشان كند.

(٢) ٣- خالد قلانسىّ گويد: امام صادق ٧ فرمود: براستى كه خداوند شرم دارد از اينكه مؤمنين هشتاد ساله را در روز قيامت عقوبت فرمايد، و نيز فرمود: چون‌

[١] -سابقا در ص ١٩٤ راجع بكلمه« ما تقدّم» و« ما تأخّر» گفتيم كه هر دو فعل ماضى است يعنى گناهان گذشته او هر چه هست اوّلين و آخرين نه آن گناهانى كه پس از اين مرتكب مى‌شود، زيرا غفران بمعنى اسقاط عقاب است و اسقاط مطلق عقاب مستلزم اسقاط مطلق تكليف است و اسقاط مطلق تكليف از مكلّف بضرورت عقل و نقل باطل است. و ملازمه روشن است و لازم بتوضيح نيست.