ترجمه ثواب الأعمال و عقاب الأعمال شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر - الصفحة ٥٤٥ - كيفر آنكه حق مؤمنى را حبس كند

سياه و چشمانى زرق و كبود، دستها بگردن بسته، آنگاه كسى فرياد كند كه اين آن خيانتكارى است كه بخدا و رسولش خيانت كرده، سپس امر شود او را بسوى آتش بريد.

كيفر آنكه حقّ مؤمنى را حبس كند

(١) ١- يونس بن ظبيان گويد: امام صادق ٧ بمن فرمود: اى يونس هر كس حقّ مؤمن را نگهدارد و بدو ندهد، خداوند در روز قيامت پانصد سال او را روى پا نگهدارد تا عرق چون سيل از وى جارى گردد، و منادى از جانب پروردگار ندا دهد كه اين آن ظالمى است كه حقّ مؤمن را نزد خود حبس كرد[١] و بدو نپرداخت.

فرمود: پس چهل روز او را تهديد و توبيخ كنند، آنگاه امر شود او را بآتش بريد.

(٢) ٢- مفضّل بن عمر گويد: امام صادق ٧ فرمود: هر آن مؤمنى كه مال مؤمنى را نزد خود نگهدارد و نپردازد و او بدان محتاج باشد بخدا سوگند از طعام بهشت نخواهد چشيد و از رحيق مختوم (يعنى نوشابه سر بمهر) بهشتى نخواهد

[١] -في بعض النسخ

ُ« حبس عن اللَّه حقّه»

. و هكذا في الكافى.