ترجمه ثواب الأعمال و عقاب الأعمال شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر - الصفحة ١٩٠ - ثواب آنكه در رثاء حسين(ع) شعرى گويد و بگريد و يا بگرياند و يا خود را گريان نمايد
صالح و شايسته او را مسكن دهد، و هر مؤمنى كه در دوستى با ما و در راه پيروى ما رنجى بدو رسد و چشم او گريان شود، تا سرشك بر رويش جارى شود بجهت زحمت و رنجى كه در راه اطاعت و دوستى ما باو رسيده است خداوند رنج و ناراحتى را در روز قيامت از او بگرداند، و او را از خشم خود و آتش دوزخ ايمن دارد.
ثواب آنكه در رثاء حسين ٧ شعرى گويد و بگريد و يا بگرياند و يا خود را گريان نمايد
(١) ١- ابو هارون مكفوف گويد: نزد حضرت صادق ٧ بودم فرمود: اى أبا هارون براى من در مرثيه حسين ٧ شعرى بخوان، من شروع بخواندن كردم فرمود نه اين طور آنچنان كه براى خود ميخوانيد يعنى بآهنگ مرثيه رقّتآور، نه اين طور ساده، پس من شروع كردم بخواندن و گفتم:
|
امرر على جدث الحسين |
فقل لأعظمه الزّكيّة[١] |
|
گويد: حضرت گريست و فرمود: باز بخوان، من شروع كردم و قصيده ديگرى را
[١] -بر مزار حسين٧ گذر نما و بقطعات پاك و نورانى پيكرش بگو.