ترجمه ثواب الأعمال و عقاب الأعمال شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر - الصفحة ٤٩٦ - كيفر آنكه تعصب خشك و بيجا ورزد

بى‌رغبتى نشان دادند، و ديگران بهمان حدّ كه با من ناآشنا بودند بدنيا رغبت كردند و آن را منتهاى آرزوى خويش قرار دادند، و از مخلوقات من كسى دنيا را بزرگ نشمرده كه خوشى بيند و چشمش بدان روشن گردد، و نيز كسى آن را پست و حقير ندانسته جز اينكه از آن بهرمند گشته.

شرح: از اين حديث شريف استفاده مى‌شود كه انسان نبايد دنيا و ماديّات را هدف نهائى خود قرار دهد، و خود را بدنيا بفروشد و آن را مقصود اصلى بداند كه اگر چنين شود هرگز بآرزوى خويش نخواهد رسيد، و چنانچه دنيا را براى رسيدن بسعادت واقعى قرار دهد و آن را مقدّمه بداند نه مقصود، كمال استفاده و انتفاع را از آن خواهد برد، پس مال دنيا خود سعادت نيست بلكه ميتوان از آن در راه سعادت و رستگارى استفاده نمود. و هر كس غير از اين پندارد بى‌گمان در اشتباه خواهد بود.

كيفر آنكه تعصّب خشك و بيجا ورزد

(١) ١- درست بن أبى منصور[١] گويد: امام صادق ٧ روايت كرد كه جدّم رسول خدا ٦ فرموده‌اند: كسى كه تعصّب ورزد يا براى او تعصّب بخرج دهند و

[١]« درست» بر وزن« نخست» اين مرد از اهل واسط است و از اصحاب امام صادق و حضرت موسى بن جعفر عليهما السّلام است، و علماء رجال براى اينكه وى واقفى مذهب است او را ضعيف شمرده‌اند.