ترجمه ثواب الأعمال و عقاب الأعمال شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر - الصفحة ٦٤٨ - باب اين باب در كيفر بسيارى از اعمال است

هجوم كند، و او بدين وضع تا روز قيامت بسوزد و همه از بوى بد عورتش در رنج باشند، و نيز بدين بوى بد شناخته شود تا روز قيامت تا امر شود او را بآتش برند، و همه اهل محشر از او در رنج و عذاب باشند با همه سختيها و عذابى كه خود دارند، و اين بدان جهت است كه خداوند كارهاى زشتى را حرام كرده و هيچ كس باغيرت‌تر از خدا نيست، و از غيرت او است كه هرزگى‌ها و شهوترانيها را قدغن فرموده، و براى آن حدّ (يعنى تازيانه) و عقوبت مقرّر كرده.

(١) و هر كس بخانه همسايه سر كشد و نظر بر عورت مردى يا موى زنى كند يا چيزى از بدن او را ببيند بر خداوند سزاوار است كه او را بدوزخ برد و با منافقين آنهائى كه در دنيا در صدد جستجوى عيوب مردم بودند همدم سازد، و از دنيا بيرون نرود تا اينكه خداوند او را رسوا و مفتضح كند، و در قيامت عورت يا عيوب او را در برابر مردم آشكار نمايد.

(٢) و هر كس از جهت تنگى معيشت از خدا ناراضى باشد و برزق مقدّر قناعت ننمايد و شكايت نزد اين و آن كند و بردبار نباشد، كار نيكى از او بسوى خدا بالا نرود، و روز قيامت پروردگار را ديدار كند در حالى كه خدا بر او خشمگين باشد.

(٣) و هر كس لباسى بپوشد و در آن بخود ببالد و بديگران فخر فروشد، خداوند