ترجمه ثواب الأعمال و عقاب الأعمال شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر - الصفحة ٦٥٥ - باب اين باب در كيفر بسيارى از اعمال است

بشكند، و چنانچه در آن حال بميرد در حالى مرده است كه حرام خدا را حلال شمرده (١) و هر كس بقصد نمّامى و سخن چينى ميان دو تن گام بردارد، خداوند در قبر بر او مسلّط سازد آتشى را كه او را بسوزاند تا روز قيامت، و چون از قبر بيرون آيد خداوند بر وى مسلّط نمايد اژدهائى را كه پيوسته گوشت بدن او را بگزد تا اينكه آن شخص بدوزخ رود.

(٢) و هر كس خشم خود فرو برد و از تقصير برادر مسلمانش بگذرد، و بردبارى كشد، خداوند أجر يك شهيد بدو عطا فرمايد[١].

(٣) و هر كس بر شخص فقيرى درشتى نمايد و با او تندى كند و در باره‌اش تعدّى نمايد و او را كوچك و پست شمارد، خداوند روز قيامت او را بهيئت مورچه و صورت آدمى محشور فرمايد تا اينكه او را بدوزخ فرستد.

(٤) و هر كس در مجلسى بد گوئى و غيبتى را كه در باره برادر همكيشش‌

[١] -كظم غيظ و فرو بردن خشم از صفات كماليّه است و خداوند سبحان مؤمنين را بدين صفت نيك در قرآن كريم ستوده و ميفرمايد وَ إِذا ما غَضِبُوا هُمْ يَغْفِرُونَ‌ يعنى هر چند مؤمنان شايسته، بزودى خشم نگيرند لكن چنانچه بخشم هم آيند در ميگذرند و عفو مينمايند، و در آيه ديگر فرمود: وَ الْكاظِمِينَ الْغَيْظَ مؤمنان وارسته كسانى هستند كه خشم خود فرو ميبرند.