ترجمه ثواب الأعمال و عقاب الأعمال شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر - الصفحة ٤٨٧ - كيفر آنكه حسين بن على

صادق ٧ از مدينه بسوى مكّه ميرفتيم در مكانى كه آن را عسفان ميناميدند امام پياده شد و حركت كرديم و بكوهى سياه كه در جانب چپ بود گذر نموديم و آن كوهى هولناك بود من عرض كردم يا ابن رسول اللَّه اين كوه چقدر مخوف است در مسير اين راه كوهى بيمناكتر و پروحشت‌تر از اين نديدم، حضرت فرمود:

اى پسر بكر آيا ميدانى اين چه كوهيست؟ اين كوهيست كه آن را «كمد» گويند، و بر يكى از واديهاى دوزخ است كه (ارواح) قاتلين پدرم حسين ٧ را خداوند در آن زندانى كرده، و از زير آن روان شود چركاب جهنّم از غسلين يعنى كثافات، و از صديد يعنى خوناب و ريم، و از حميم آن يعنى آبهاى تيره و آلوده جوشان؛ و آنچه بيرون آيد از زير جهنّم و طينت خبال (آبى كه از فروج زنان بدكاره بيرون آيد) و آنچه خارج شود از لظى يعنى زبانه‌هاى آتش، و از حطمه يعنى آتشهاى درهم شكننده، و از سقر كه يكى از بدترين دركات جهنّم است، و از جحيم كه آتش گداخته است، و از هاويه كه نام دركى است از دركات دوزخ، و از سعير يعنى آتش افروخته، همه از زير اين كوه بيرون مى‌آيد.

و بعد فرمود من تاكنون در اين راه بدين كوه گذر نكرده‌ام و نايستاده‌ام‌