ترجمه ثواب الأعمال و عقاب الأعمال شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر - الصفحة ٥٠١ - كيفر متكبران

بتوقّع و انتظار احترام بيجاى وى اهميّت نميدهند و او را بهيچ ميگيرند بلكه از وى اظهار تنفّر نيز ميكنند در مقام دفاع برمى‌آيد و براى تثبيت برترى شخصيّت خود بهر وسيله‌اى چنگ ميزند و پيوسته كسانى را كه بزرگى او را نميخرند بباد فحش و ناسزا ميگيرد و گاهى بدون جهت متّهم ميكند، و رفته رفته اين خوى ناپسند چون مركبى راهوار او را بسوى دوزخ ميكشاند و با كمال آسانى در آن ميافكند.

(١) ٧- عبد اللَّه بكير گويد: امام صادق ٧ فرمود: در جهنّم يك وادى هست كه مخصوص متكبّرانست و آن را سقر گويند، اين وادى از شدّت حرارت خويش بخدا شكايت برد و تقاضا نمود كه بوى اجازه دهد تا تنفّسى كند، پروردگار متعال وى را رخصت داد، و آن وادى نفسى كشيد كه از آن نفس جهنّم نيز شعله‌ور شد و بسوزانيد.

(٢) ٨- عبد اللَّه بن قاسم بسند مرفوع روايت كرده است كه رسول خدا ٦ فرمود:

متكبّران در روز قيامت بصورت انسان ليكن در كوچكى و ناچيزى چون مورچه محشور گردند، و زير پاى خلايق پايمال شوند تا خداوند عزّ و جلّ از حساب بندگانش فارغ شود، آنگاه ايشان را بسوى آتش برند چه آتشى كه همانند آتش دنيا نيست، و از طينت خبال يعنى لجن ته جهنّم و چركاب آن، بآنها بچشانند.

شرح: ظاهرا اينان كسانى باشند كه از روى تكبّر از قبول و پذيرفتن حقّ‌