ترجمه ثواب الأعمال و عقاب الأعمال شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر - الصفحة ٦٤٥ - باب اين باب در كيفر بسيارى از اعمال است

(١) و هر كس در اجرت مزدور و كارمند راه ستم پويد، و حقّ كارگر را تمام ندهد

«أحبط اللَّه عمله»

خداوند عملش را يكسره نابود و تباه و بى‌ثمر سازد،

«و حرّم عليه ريح الجنّة»

و بوى بهشت را بر او حرام نمايد،

«و ريحها يوجد من مسيرة خمسمائة عام»

با اينكه بوى بهشت از مسير و مسافت پانصد سال راه بمشام ميرسد[١].

(٢) و هر كس زمين همسايه خويش را بقدر يك وجب غاصبانه تصرّف كند خداى متعال در روز قيامت آن را تا هفتمين طبقه زمين چون طوقى از آتش بر گردن او حلقه‌وار بپيچد تا او را بجهنّم داخل نمايد.

(٣) و هر كس قرآن را ياد گيرد و دانسته آن را فراموش نمايد، خدا را در روز قيامت ديدار كند در حالى كه دست نداشته باشد، و او را غلّ و زنجير كرده باشند و مسلّط سازد خداوند بر او بهر آيه‌اى كه آن را ياد گرفته و فراموش كرده است‌

[١] -از اين كلام شريف استفاده مى‌شود كه آنان كه حقّ مزدور و كارگر را بتمام نميدهند و با عدالت و انصاف با آنها رفتار نمى‌كنند تمام تلاشهائى را كه براى راحتى اين جهان و جهان ديگر انجام ميدهند همه حبط و نابود و بى‌ثمر مى‌شود و حتّى بوئى از راحتى در اين دنيا و در عالم آخرت بمشام جان آنها نخواهد رسيد، بلكه دنياى ايشان هم عذاب معجّل آنها خواهد شد.