ترجمه ثواب الأعمال و عقاب الأعمال شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر - الصفحة ٤٦٦ - كيفر دشمن امير المؤمنين
(١) ٨- سعيد بن أبى سعيد بلخى[١] گويد: از امام كاظم ٧ شنيدم ميفرمود:
براستى كه خداوند در هنگام هر نماز كه بجا آورد (نمازگزار، رحمتى مىفرستد بر بندگان مؤمن و معتقدش و در باره پارهاى ديگر از[٢]) اين خلق، لعنتى آماده كرده است، گويد: پرسيدم فدايت شوم اين لعنت براى چه؟ فرمود بسبب انكارشان حقّ ما خاندان را، و تكذيب نمودنشان پيشوائى ما را.
(٢) ٩- ابو خديجه (سالم بن مكرم) گويد امام صادق ٧ فرمود: روز قيامت شيطان لعين با گمراهكننده اين امّت هر دو را با دو مهار غليظ و درشت مانند كوه احد برو بر زمين بكشند و بسوى دوزخ ببرند و راه عبور يكى از درهاى جهنّم بسبب اين دو، بسته شود.
(٣) ١٠- سليمان ديلمى گويد: امام صادق ٧ را از تأويل آيه مباركه هَلْ أَتاكَ حَدِيثُ الْغاشِيَةِ پرسيدم فرمود: قائم آل محمّد ٧ است كه با شمشير ايشان را
[١] -كذا و لم أجده، و هو غير سعيد أو سعد بن أبى سعيد المقبرى المتوفّى في خلافة هشام ابن عبد الملك لان المراد بأبي الحسن موسى الكاظم ٧ و لم يدركه.
[٢] -ما بين القوسين ليس في بعض النسخ و فيه« أن للَّه عزّ و جلّ».