ولايت فقيه سايه حقيقت عظمى - دفتر پژوهش فرهنگى فخر الائمه (ع) - الصفحة ٦٤
٨. هركس از اين انسانها كه تحت اختيار آن مردمىهستيد كه در اين آيه مورد اشاره هستند مىتوانستند انسانهاى بزرگى باشند، مىتوانستند به عاليترين مدارج كمال برسند اما اين ها باين نعمتها كفران يا كفران كردند و در راهى كه بكار نينداختند، در دنبالش مىفرمايد: خودشان به دَرَك! قوم خود را و مردم تحت فرمان خود را بديار نيستى و نابودى و هلاكت كشاندند «و به جهنم كشاندند كه در آن سرازير و افكنده خواهند شد و چه بد جايگاه و محل استقرارى است». اين آيه را موسى بن جعفر (عليه السلام) براى هارون خواندن و به هارون فهماند كه تو همان كسى هستى كه قومت را و خودت را به بدترين منزلگاه و هلاكبارترين جايگاهها خواهى افكند چون چون هارون سئوال كرده بود مگر ما كافر هستيم و منظورش اين بود كه مگر ما معتقد بخدا و پيغمبر و دين نيستيم لذا امام (عليه السلام) در جوابش اين آيه راخواندند تا به او بفهماند كه كافر فقط آن كسى نيست كه راست و صاف و صريح مىگوبد: خدانيست، قرآن دروغ است، يا پيغمبر مثلا افسانه است كه اين كه اين كى كافر است و يهترين نوع كافر است كه صريحا حرف خودش را مىزند و آدم او را مىشناسد ومو ضعگيرى خودش را با او درست تنظيم مىكند.
كافر بدتر آن كسى است كه اين نعمتهاى عظيمىرا كه در اختياراو است كفران مىكند و رد مجراى غير صحيح بكار مىاندازند و نه فقط خود را به جهنم مىبرد. ولايت طاغوت يك چنين چيزى است، آن كسى كه تحت ولايت طاغوت زندگى مىكند گوئى او اختيارى از خود ندارد، نمىگويم بكلى بى اختيار است بعد كه آيه قرآن را كه معنا كردم تفسير مطلب روشن مىشود اما در جريان سيل گرفته و دارد مىميرد مىخواهد دست و پايى بزند اما نمىتمىتواند، مىخواهد از راه جهنم بر گردد و مىبينيد كه هم افراد دارند بطرف جهنم مىروندو اورا هم با خودشان مىكشانند آيا به آن جاهايى كه جمعيت زيادى هست رفتهايد؟ دلت مىخواهد ازاين طرف بروى اما جمعيت