معيارهاى رائج از قبيل زور و پول و تبليغ دروغ، فقاهت و عدالت را معيار حاكم ميشناسد.[١] آن روز كه در غرب هيچ خبرى نبود و ساكنانش در توحش به سر مى‌بردند و امريكا سرزمين سرخپوستان نيمه وحشى بود، دو مملكت پهناور ايران و روم محكوم استبداد و اشرافيت و تبعيض و تسلط قدرتمندان بودند و اثرى از حكومت مردم و قانون در آنها نبود؛ خداى تبارك و تعالى به وسيله رسول اكرم (صلى الله عليه و آله) قوانينى فرستاد كه انسان از عظمت آنها به شگفت مى‌آيد. براى همه امور قانون و آداب آورده است. براى انسان پيش از آنكه نطفه‌اش منعقد شود تا پس از آنكه به گور مى‌رود، قانون وضع كرده است.

همان طور كه براى وظايف عبادى قانون دارد، براى امور اجتماعى و حكومتى قانون و راه و رسم دارد. حقوق اسلام يك حقوق مترقى و متكامل و جامع است. كتابهاى قطورى كه از ديرزمان در زمينه‌هاى مختلف حقوقى تدوين شده، از احكام «قضا» و «معاملات» و «حدود» و «قصاص» گرفته تا روابط بين ملتها و مقررات صلح و جنگ و حقوق بين الملل عمومى و خصوصى، شمه‌اى از احكام و نظامات اسلام است. هيچ موضوع حياتى نيست كه اسلام تكليفى براى آن مقرر نداشته و حكمى درباره آن نداده باشد.[٢] اگر شما بتوانيد مفهوم مذهب را در فرهنگ اسلامى ما درك و دريافت كنيد، به روشنى خواهيد ديد كه هيچ گونه تناقضى بين رهبرى مذهبى و سياسى نيست، بلكه همچنان كه مبارزه سياسى بخشى از وظايف و واجبات دينى و مذهبى است، رهبرى و هدايت كردن مبارزات سياسى گوشه اى از وظايف و مسئووليتهاى يك رهبر دينى است. كافى است شما به زندگى پيامبر

[١] - پيام رهبر معظم انقلاب به مناسبت اولين اجلاس دوره‌ى سوم مجلس خبرگان ٣/ ١٢/ ١٣٧٧

[٢] - امام خمينى، كتاب ولايت فقيه، ص ١٢