ولايت فقيه سايه حقيقت عظمى - دفتر پژوهش فرهنگى فخر الائمه (ع) - الصفحة ١٠١
اللَّهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطينَ»؛[١] كسانى كه با شما سر ستيزه ندارند و عليه شما توطئه نمىكنند و كمر به نابودى نسل و ملت شما نبستهاند، ولو از دين ديگرى باشند، با آنها نيكى كنيد و رفتار خوب داشته باشيد؛ كافرى كه با او بايد شديد بود، اين نيست. «إِنَّما يَنْهاكُمُ اللَّهُ عَنِ الَّذينَ قاتَلُوكُمْ فِى الدِّينِ وَ أَخْرَجُوكُمْ مِنْ دِيارِكُمْ».[٢] بايد با كسانى شديد بود كه با هويت، اسلام، مليت، كشور، تماميت ارضى، استقلال، شرف، عزت، ناموس، سنتها، فرهنگ و ارزشهاى شما مبارزه مىكنند. اين فرهنگى است كه بايد بر جامعهى ما حاكم باشد. تساهل و تسامح بايد بين خود مسلمانان برقرار باشد.[٣] ماجراى حديبيّه- كه يكى از ماجراهاى بسيار پُرمغز و پُرمعناست- در اين زمان اتّفاق افتاد. پيغمبر به قصد عمره به طرف مكه حركت كرد. آنها ديدند در ماه حرام- كه ماه جنگ نيست و آنها هم به ماه حرام احترام مىگذاشتند- پيغمبر به طرف مكه مىآيد. چه كار كنند؟ راه را باز بگذارند بيايد؟ با اين موفّقيت، چه كار خواهند كرد و چطور مىتوانند در مقابل او بايستند؟ آيا در ماه حرام بروند با او جنگ كنند؟ چگونه جنگ كنند؟ بالاخره تصميم گرفتند و گفتند مىرويم و نمىگذاريم او به مكه بيايد؛ و اگر بهانهاى پيدا كرديم، قتلعامشان مىكنيم. پيغمبر با عالىترين تدبير، كارى كرد كه آنها نشستند و با او قرارداد امضاء كردند تا برگردد؛ اما سال بعد بيايد و عمره بجا آورد و در سرتاسر منطقه هم براى تبليغات پيغمبر فضا باز باشد. اسمش صلح است؛ اما خداى متعال در قرآن مىفرمايد: «إِنَّا فَتَحْنا لَكَ فَتْحاً مُبيناً»؛[٤] ما براى تو فتح مبينى
[١] - ممتحنه: ٨
[٢] - ممتحنه: ٩
[٣] - بيانات رهبر معظم انقلاب در ديدار جوانان استان سيستان و بلوچستان ٦/ ١٢/ ١٣٨١
٣٨٢
[٤] - فتح: ١