ولايت فقيه سايه حقيقت عظمى - دفتر پژوهش فرهنگى فخر الائمه (ع) - الصفحة ٣٣٤
ناديده گرفته شدهاست. معناى هدايت مردم اين است كه بر اثر تعليم و تربيت درست و راهنمايى مردم به سرچشمههاى فضيلت، كارى بشود كه خواست مردم در جهت فضايل اخلاقى باشد و هوسهاى فاسد كنندهاى كه گاهى به نام آراء و خواست مردم مطرح مىگردد، از افق انتخاب مردم دور شود. امروز شما ملاحظه مىكنيد در بسيارى از دمكراسيهاى غربى، زشتترين انحرافات- انحرافات جنسى و امثال آن- به عنوان اينكه خواست مردم است، صبغهى قانونى پيدا مىكند و رسمى مىشود و به اشاعهى آن كمك مىگردد. اين، غيبت عنصر معنوى و هدايت ايمانى را نشان مىدهد. در نظام اسلامى- يعنى مردمسالارى دينى- مردم انتخاب مىكنند، تصميم مىگيرند و سرنوشت ادارهى كشور را به وسيلهى منتخبان خودشان در اختيار دارند؛ اما اين خواست و انتخاب و اراده در سايهى هدايت الهى، هرگز به بيرون جادهى صلاح و فلاح راه نمىبرد و از صراط مستقيم خارج نمىشود. نكتهى اصلى در مردمسالارى دينى اين است.[١] جوهر اصلى در مكتب امام بزرگوار ما، رابطهى دين و دنياست؛ يعنى همان چيزى كه از آن به مسألهى دين و سياست و دين و زندگى هم تعبير مىكنند. امام در بيان ارتباط دين و دنيا، نظر اسلام و سخن اسلام را به عنوان مبنا و روح و اساس كار خود قرار داده بود. اسلام، دنيا را وسيلهيى در دست انسان براى رسيدن به كمال مىداند. از نظر اسلام، دنيا مزرعهى آخرت است. دنيا چيست؟ در اين نگاه و با اين تعبير، دنيا عبارت است از انسان و جهان. زندگى انسانها، تلاش انسانها، خرد و دانايى انسانها، حقوق انسانها، وظايف و تكاليف انسانها، صحنهى سياست انسانها، اقتصاد جوامع انسانى، صحنهى تربيت، صحنهى عدالت؛ اينها همه ميدانهاى زندگى است. به اين معنا، دنيا ميدان اساسى وظيفه و مسؤوليت و رسالت دين است. دين آمدهاست
[١] - بيانات رهبر معظم انقلاب پس از مراسم تنفيذ حكم رياست جمهورى آقاى سيد محمد خاتمى ١١/ ٥/ ١٣٨٠