ولايت فقيه سايه حقيقت عظمى - دفتر پژوهش فرهنگى فخر الائمه (ع) - الصفحة ٣٦٥
ابيطالب (عليه السلام) هست براى ما نيز بطور مسلم و قطعى هست خدا مىداند كه اين كار، خيلى جفا و ظلم به حقّ علىّ بن ابيطالب (عليه السلام) است، خيلى ظلم به حق اسلام است چون ولايت مال اسلام است، امام صادق (عليه السلام) ولايت را باعمل مىداند و مىگويد: آن كسى كه داراى عمل است ولىّ ما اوست و آن كسى كه داراى عمل نيست، عدوّ ما اوست، امام صادق (عليه السلام) ولايت را اينطور معنى مىكند. چون ولايت در فرهنگ اما صادق (عليه السلام) با ولايت در فرهنگ آن جاهل يا مغرضى كه دارد به نام امام صادق (عليه السلام) زندگى مىكند، فرق دارد ما بايد عميقاً معنى ولايت را بفهميم در غير اينصورت عمرى را باميد بهشت سپرى مىكنيم در حاليكه در موقع جان دادن از بهشت خبرى نيست. ولايت يك انسان پيوستگى و وابستگى مطلق او است به ولى.[١] يك عدهاى خيال مىكنند، ولايت ائمه يعنى فقط ائمه را دوست بداريم و چقدر اشتباه مىكنند، ولايت فقط دوست داشتن نيست مگر در تمام عالم اسلام كسى پيدا مىشود كه ائمه معصومين و خاندان پيغمبر را دوست نداشته باشد؟ پس همه وايت دارند؟ مگر كسى هست كه دشمن اينها باشد؟ مگر همان كسانى كه در صدر اسلام كه با آنها جنگيدند همه با آنها دشمن بودند؟ خيلى شان اينها را دوست مىداشتند اما براى خاطر دنيا حاضر بودند با آنها بجنگند، خيلى شان مىدانستند اينها داراى چه مقامات و چه مراتبى هستند. وقتى خبر رحلت امام صادق (عليه السلام) را به منصور دادند بنا كرد به گريه كردن. فكر مىكنيد تظاهر ميكرد؟ آيا پيش نوكران خودش مىخواست تظاهر كند؟ پيش ربيع حاجب مىخواست تظاهر كند؟ تظاهر نبود، واقعاً دلش سوخت، واقعاً حيفش آمد كه امام صادق (عليه السلام) بميرد اما
[١] - سيد على خامنه اى( رهبر معظم انقلاب)، كتاب ولايت، ص ٢٣ و ٢٤