ولايت فقيه سايه حقيقت عظمى - دفتر پژوهش فرهنگى فخر الائمه (ع) - الصفحة ١٧٦
منصب ولايت نصب كرد. معناى اين نصب، اهميت دادن به آن معيارهاست. اين همان نكتهاى است كه بايد در نظام و جامعهى اسلامى، تا قيام قائم مورد نظرِ همه باشد. اگر مسلمين در طول تاريخ نتوانستهاند از مواهب اسلامى به طور كامل بهره ببرند، به دليل نقيصهى بزرگِ ناشى از نشناختن معيارها بودهاست. مطلب به اينجا هم تمام نمىشود. نكتهاى كه براى ما، مسؤولين و كارگزاران نظام اسلامى در ايران، اهميت دارد، اين است كه وقتى در رأس نظام اسلامىِ نبوى- يعنى نظام اسلامىِ ساختهى دست مقدّس پيغمبر در صدر اوّل- انسانى مثل اميرالمؤمنين (عليه الصّلاه والسّلام) گذاشته مىشود، معنايش اين است كه در همهى تاريخ، در همهى مسؤوليتهاى اساسى در نظام اسلامى، بايد معيارها رعايت شود. رعايت معيارها هم، مخصوص رياست جامعهى اسلامى نيست؛ بلكه اهميت دادن به ارزشها، معيارها و ملاكهاى اسلامى، يك امرِ سارى و جارى در كلّ جامعهى اسلامى است، و اين است كه بركات را متوجّه مسلمين مىكند. همين اندازه كه ما مردم ايران توانستهايم اين اصل والاى اسلامى را در محيط زندگىِ خودمان تحقّق ببخشيم، بركاتش را هم امروز مشاهده مىكنيم.[١] در قرآن، در خطاب خداوند متعال به ابراهيم اين نكتهى بسيار مهم آمدهاست كه خداوند بعد از امتحانهاى فراوانى كه از ابراهيم كرد و ايشان از كورهى آزمايشهاى گوناگون بيرون آمد و خالص و خالصتر شد، گفت: «إِنِّى جاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِماماً»؛[٢] من تو را پيشواى مردم قرار دادم. امام فقط به معناى پيشواى دينى و مسألهى طهارت و غسل و وضو و نماز نيست؛ امام يعنى پيشواى دين و دنيا؛ راهبر مردم به سوى صلاح. اين معناى امام در منطق شرايع دينى از اول تا امروز است. بعد ابراهيم عرض كرد: «وَ مِنْ ذُرِّيَّتى»؛ اولاد و
[١] - بيانات رهبر معظم انقلاب در ديدار كارگزاران نظام، در روز« عيد غدير» ٨/ ٣/ ١٣٧٣
[٢] - بقره: ١٢٤