بشود و آن جريان اسلامى كه از آغشته شدن و آميخته شدن و آلوده شدن به آلودگيهاى هواهاى نفسانى دور است، روى كار بيايد؛ ولى اين كار، كار مشكلى است.[١] مسئله‌ى اصلى و اختلاف اصلى بين سردمداران قدرت- يعنى بنى عباس و بنى اميه- و ميان اهل بيت رسول خدا، مسئله‌ى امامت بود و مبارزه و درگيرى و معارضه و سركوب، ناشى از فكر ائمه (عليهم السلام) در باب امامت مسلمين بود. در دوران اخير و بخصوص در دو قرن گذشته هم در دنياى اسلام مايه‌ى اصلى نزاع ميان مسلمين و قدرتهاى استعمارگر، مسئله‌ى حكومت اسلامى است.[٢] آنچه كه از روايات مربوط به زندگى ائمه (عليهم‌السلام) به‌دست مى‌آيد و شواهد زيادى بر آن وجود دارد، اين است كه ائمه (عليهم‌السلام) جداً مى‌خواستند نظام اسلامى به وجود آورند. اين كار- آن طور كه تصور مى‌شود- با علم و معرفت امام منافات ندارد. آنها واقعا مى‌خواستند نظام الهى برقرار كنند. اگر برقرار مى‌كردند، تقدير الهى همان بود. تقدير الهى و اندازه‌گيريها در علم پروردگار، با شرايط گوناگون اختلاف پيدا مى‌كند كه حالا اين موضوع را بحث نمى‌كنيم. اجمالا، در اين‌كه حركت آنها براى اين مقصود بوده است، شكى نيست. ما امروز، به بركت آن نهضت و حفظ فرهنگ و روحيه‌ى آن نهضت، در جامعه‌ى خودمان اين نظام را به‌وجود آورده‌ايم.[٣] تمام آثار و گفتار آن بزرگوار [امام حسين (عليه السلام)] و نيز گفتارى كه درباره‌ى آن بزرگوار از معصومين رسيده‌است، اين مطلب را روشن مى‌كند كه غرض، اقامه‌ى حق و عدل و دين خدا و ايجاد حاكميت شريعت و برهم زدن بنيان ظلم و جور و طغيان بوده‌است. غرض، ادامه‌ى راه پيامبر اكرم‌

[١] - سخنرانى رهبر معظم انقلاب در ديدار با اقشار مختلف مردم در روز ميلاد امام حسن مجتبى( عليه‌السلام) ٢٢/ ١/ ٣٨٣١٣٦٩

[٢] - بيانات رهبر معظم انقلاب در خطبه‌هاى نماز جمعه ١٦/ ١١/ ١٣٦٦

[٣] - سخنرانى رهبر معظم انقلاب در ديدار با اعضاى جامعه‌ى روحانيت مبارز و مجمع روحانيون مبارز تهران، علما و ائمه‌ى جماعت و جامعه‌ى وعاظ تهران و اعضاى شوراى هماهنگى سازمان تبليغات اسلامى، در آستانه‌ى ماه محرم ١١/ ٥/ ١٣٦٨