تشكيل حكومت شود، مانند رسول اكرم (صلى الله عليه و آله)، و خواه پيروانش پس از وى توفيق به تشكيل حكومت و برقرارى نظام عادلانه اجتماعى را پيدا كنند. خداوند متعال كه در باب «خمس» مى‌فرمايد: «وَ اعْلَموُا أنَّما غَنِمْتُمْ مِنْ شَىْ‌ءٍ فَأَنّ للَّهِ خُمُسَهُ و لِلرّسُولِ وَ لِذِى الْقُرْبى ...»[١] يا درباره «زكات» مى‌فرمايد: «خُذْ مِنْ امْوالِهِمْ صَدَقَهً ...»[٢] يا درباره «خراجات» دستوراتى صادر مى‌فرمايد، در حقيقت رسول اكرم (صلى الله عليه و آله) را نه براى فقط بيان اين احكام براى مردم، بلكه براى اجراى آنها موظف مى‌كند. همان طور كه بايد اينها را ميان مردم نشر دهد، مأمور است كه اجرا كند. مالياتهايى نظير خمس و زكات و خراج را بگيرد و صرف مصالح مسلمين كند؛ عدالت را بين ملتها و افراد مردم گسترش دهد، اجراى حدود و حفظ مرز و استقلال كشور كند، و نگذارد كسى ماليات دولت اسلامى را حيف و ميل نمايد.

فقها در اجراى قوانين و فرماندهى سپاه و اداره جامعه و دفاع از كشور و دادرسى و قضاوت مورد اعتماد پيامبرند بنا بر اين، الفقهاء امناء الرسل يعنى كليه امورى كه به عهده پيغمبران است، فقهاى عادل موظف و مأمور انجام آنند. گرچه «عدالت» اعم از «امانت» است و ممكن است كسى در امور مالى امين باشد اما در عين حال عادل نباشد، لكن مراد از امناء الرسل كسانى هستند كه از هيچ حكمى تخلف نكنند، و پاك و منزه باشند، چنانكه در ذيل حديث مى‌فرمايد: ما لم يدخلوا فى الدنيا. يعنى تا هنگامى كه به منجلاب دنياطلبى درنيامده‌اند. پس اگر فقيهى در فكر جمع‌آورى مال دنيا باشد، عادل نيست، و نمى‌تواند امين رسول اكرم (صلى الله عليه و آله) و مجرى احكام اسلام باشد. فقط فقهاى عادلند كه احكام اسلام را اجرا كرده نظامات آن را مستقر

[١] - بدانيد هر گونه غنيمتى به دست آوريد، خمس آن براى خدا، و براى پيامبر، و براى ذى القربى.( انفال: ٤١)

[٢] - از اموال آنها صدقه‌اى( بعنوان زكات) بگير.( توبه: ١٠٣)