درك و فهم از اسلام، فرد و جامعه با هم ملاحظه مى‌شوند، معنويت و عدالت با هم ملاحظه مى‌شوند، شريعت و عقلانيت با يكديگر ملاحظه مى‌شوند، عاطفه و قاطعيت در كنار هم ديده مى‌شوند؛ اينها همه بايد باشد. قاطعيت در جاى خود، عواطف در جاى خود، شريعت در جاى خود، عقلانيت- كه آن هم خارج از شريعت البته نيست- در جاى خود؛ همه در كنار هم بايستى مورد استفاده قرار بگيرند؛ انحراف از اين منظومه‌ى مستحكم، موجب انحراف از نظام اسلامى خواهد بود.[١] ٦. پيرامون روايت اذا مات المؤمن ...

«محمد بنُ يحيى، عن احمد بن محمد، عن ابنِ محبوبٍ، عن علىّ بنِ ابى حمزهَ، قال سمعت أبا الْحسن موسى بنَ جعفر، عليهما السلام، يقول: إذا ماتَ الْمُؤْمِنُ، بَكَتْ عَلَيْه‌الْملَائِكَهُ وَ بِقاعُ الْارْضِ الّتى كانَ يَعْبُدُ اللَّهَ عَلَيْها، و أبْوابُ السّماءِ الّتى كانَ يصْعَدُ فيها بِأعْمالِهِ؛ وَ ثُلِمَ فى الْاسلامِ ثُلْمَهً لا يَسُدّها شَىْ‌ءٌ، لأَنّ الْمُؤْمِنينَ الْفُقَهاءَ حُصُونُ الْاسْلامِ كَحِصْنِ سُورِ الْمَدِينَهِ لَها».[٢]

مى‌گويد از امام موسى بن جعفر الصادق (عليه السلام) شنيدم كه مى‌فرمود: «هرگاه مؤمن (يا فقيه مؤمن) بميرد، فرشتگان بر او مى‌گريند و قطعات زمينى كه بر آن به پرستش خدا برمى‌خاسته و درهاى آسمان كه با اعمالش بدان فرامى‌رفته‌است. و در (دژ) اسلام شكافى پديدار خواهد شد كه هيچ چيز آن را ترميم نمى‌كند، زيرا فقهاى مؤمن دژهاى اسلامند، و براى اسلام نقش حصار مدينه را براى مدينه دارند.» اينكه فرموده‌اند «فقها حصون اسلامند» يعنى مكلفند اسلام را حفظ كنند، و زمينه‌اى رافراهم آورند كه بتوانند حافظ اسلام باشند. و اين از اهم واجبات‌

[١] - بيانات رهبر معظم انقلاب در ديدار اعضاى مجلس خبرگان رهبرى ٢/ ٧/ ١٣٨٨

[٢] - الكافى، ج ١، ص ٣٨