ولايت فقيه سايه حقيقت عظمى - دفتر پژوهش فرهنگى فخر الائمه (ع) - الصفحة ٢٣٤
فصل سوم: وظايف و اختيارات ولى فقيه
١. شئون و وظايف
حاكم اسلامى در قبال مسائل مهم جامعه، در مقابل فقر مردم، در مقابل تبعيض و شكافهاى اجتماعى، در مقابل اخلاق و معنويت مردم، در قبال حفظ استقلال كشور و حفظ آزادى مردم- در آن حدودى كه اسلام مقرر كردهاست- مسؤول است. اينها مسؤوليتهاست و چون اسلام اين را خواسته و اين به مردم تعليم داده شدهاست و مردم ما به اسلام اعتقاد دارند، لذا توقعشان از مسؤولان امر در كشور در هر ردهاى اين است كه به اين مسؤوليتها عمل كنند و آنچه را كه به عنوان وظيفه بر عهدهى آنهاست، انجام دهند.[١]
١- ١. وظيفه حفاظت و حراست از دين و جامعه اسلامى
«محمد بنُ يحيى، عن احمد بن محمد، عن ابنِ محبوبٍ، عن علىّ بنِ ابى حمزهَ، قال سمعت أبا الْحسن موسى بنَ جعفر، عليهما السلام، يقول: إذا ماتَ الْمُؤْمِنُ، بَكَتْ عَ لَيْه الْملَائِكَهُ وَ بِقاعُ الْارْضِ الّتى كانَ يَعْبُدُ اللَّهَ عَلَيْها، و أبْوابُ السّماءِ الّتى كانَ يصْعَدُ فيها بِأعْمالِهِ؛ وَ ثُلِمَ فى الْاسلامِ ثُلْمَهً لا يَسُدّها شَىْءٌ، لأَنّ الْمُؤْمِنينَ الْفُقَهاءَ حُصُونُ الْاسْلامِ كَحِصْنِ سُورِ الْم دِينَهِ لَها»؛[٢] مىگويد از امام موسى بن جعفر الصادق (عليه السلام) شنيدم كه مىفرمود: «هرگاه مؤمن (يا فقيه مؤمن) بميرد، فرشتگان بر او مىگريند و قطعات زمينى كه بر آن به پرستش خدا برمىخاسته و درهاى
[١] - بيانات رهبر معظم انقلاب در ديدار اعضاى مجلس خبرگان ١٣/ ١٢/ ١٣٨١
[٢] - الكافى، ج ١، ص ٣٨