ولايت فقيه سايه حقيقت عظمى - دفتر پژوهش فرهنگى فخر الائمه (ع) - الصفحة ١٥٦
آيات سوره ممتحنه گوياى اين حقيقت است كه فكر مىكنم اسم سوره را به اين معنا مىشود سوره ولايت گذاشت «بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا»؛[١] اى كسانى كه ايمان آوردهايد، «لا تَتَّخِذُوا عَدُوِّى وَ عَدُوَّكُمْ أَوْلِيا»؛ دشمن من و دشمن خودتان را ولى و هم جبهه خود مگيريد. در بعضى از ترجمه ها آمده است كه دشمن من و دشمن خودتان را دوست خود مگيريد، اين معناى كاملى نيست مسئله فقط دوستى و محبت نيست بالاتر از اينها است، ولىّ خودتان نگيريد يعنى هم جبهه خودتان ندانيد، يعنى خودتان را درصف آنها قرار ندهيد، يعنى دردل، خودتان و آنها را در يك صف فرض نكنيد آن كسى كه دشمن خدا و دشمن شما است او را دركنار خودتان نگذاريد بلكه رو برو و دشمن و معارض با خودتان ببينيد: «تُلْقُونَ إِلَيْهِمْ بِالْمَوَدَّه»؛ هم جبهه و هم صف ندانيدكه پيام دوستى به آنها بدهيد. «وَ قَدْ كَفَرُوا بِما جاءَكُمْ مِنَ الْحَق»؛ در حالى كه مىدانيد اينها به آنچه كه پروردگار از حق و حقيقت براى شما فرو فرستاده است، كافر شدهاند، «يُخْرِجُونَ الرَّسُولَ وَ إِيَّاكُم»؛ پيامبر و شما را از شهر و ديارتان، بيرون مىكنند، «أَنْ تُؤْمِنُوا بِاللَّهِ رَبِّكُم»؛ به خاطر اينكه شما به الله، كه پروردگار شما است ايمان مىآوريد. دشمن من و دشمن خودتان را، هم جبهه و يار و ياور مگيريد، «إِنْ كُنْتُمْ خَرَجْتُمْ جِهاداً فى سَبيلى وَ ابْتِغاءَ مَرْضاتى»؛[٢] اگر در راه جهاد و مجاهدت و كوشش براى من و براى بدست آوردن خشنودى من بيرون آمدهايد؛ اگر واقعاً راست مىگوئيد و در راه من تلاش و مجاهدت مىكنيد، حق نداريد آنكه دشمن من و دشمن شما است، هم جبهه، يار و پيوسته خودتان قرار بدهيد. البته آيات بعدى روشن مىكند كه منظور خدا كدام كفار است، و آن آيات گروههاى كافر را تقسيم بندى مىكند «تُسِرُّونَ إِلَيْهِمْ
[١] - ممتحنه: ١
[٢] - همان