ولايت فقيه سايه حقيقت عظمى - دفتر پژوهش فرهنگى فخر الائمه (ع) - الصفحة ١٦٦
... پاسخ دين و مكتب باين سئوال اين است كه «إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ»؛[١] آن كسى كه عملًا درجامعه زمام فرمان را، امر و نهى را از سوى پروردگار عالم بدست مىگيرد «رسول» اوست. لذا در جامعه وقتى كه پيغمبرى آمد معنى ندارد كه با بودن پيغمبر حاكم ديگرى بجز پيغمبر بر مردم حكومت بكند. پيغمبر يعنى همان كسى كه بايد زمام قدرت را در جامعه بدست بگيرد. حاكم باشد اما وقتى كه پيغمبر از دنيا رفت تكليف چيست؟ و وقتى كه پيغمبر خدا مثل همه انسانهاى ديگر از دنيا رفت و جان به جان آفرين تسليم كرد آنجا چه كنيم؟ آيه قرآن پاسخ مىدهد: «وَ الَّذينَ آمَنُوا»، مؤمنان ولى شما هستند. كدام مؤمنان؟ هر كه به مكتب و دين ايمان آورد او ولى و حاكم جامعه اسلامى است؟! اين كه لازم است كه به عدد همه نفوس مؤمن حاكم داشته باشيم. آيه قرآن مى خواهد ضمن آنكه روى يك انسان معلوم مشخصى انگشت مى گذارد و كسى را كه در نظر شارع و قانون گذار اسلام مشخص است بر مردم حكومت مى دهد، مى خواهد علت انتخاب يا انتصاب او را هم بگويد و به اين وسيله معيار بدست بدهد. لذا مى گويد: «وَ الَّذينَ آمَنُوا»[٢] آن كسانى كه ايمان آوردهاند، ايمان درست آوردند كه لازمه اطلاق آمنوا اين است كه ايمان آوردند، آن كسانى كه با عمل خود ايمانشان را امضاء كردند، پس «وَ الَّذينَ آمَنُوا» شرط اول است كه واقعاً مؤمن باشد. شرايط ديگرى هم دارد «الَّذينَ يُقيمُونَ الصَّلاهَ»؛ آن مؤمنينى كه نماز را اقامه مىكنند ... «وَ يُؤْتُونَ الزَّكاهَ» تقسيم عادلانه ثروت بكنند، و زكات بدهند اهل انفاق در راه خدا باشند ودنبالش مىگويد: «وَ هُمْ راكِعُونَ»[٣] ى عنى درحالى كه راكع هستند (زكات را بدهند) و اين اشاره به يك مورد و يك داستان
[١] - مائده: ٥٥
[٢] - مائده: ٥٥
[٣] - همان