مِنّا مُنافَسَهً فِى سُلْطانٍ، وَ لَا الْتِماسَ شَىْ‌ء مِنْ فُضُولِ الْحُطامِ.»[١] خدايا، تو خوب مى‌دانى كه آنچه از ما سر زده و انجام شده، رقابت براى به دست گرفتن قدرت سياسى، يا جستجوى چيزى از اموال ناچيز دنيا نبوده‌است. و بلافاصله درباره اينكه پس او و يارانش به چه منظور كوشش و تلاش مى‌كرده‌اند مى‌فرمايد: «وَ لكِنْ لِنَرُدَّ الْمَعالِمَ مِنْ دينِكَ، نُظْهِرَ الْإصلاحَ فِى بِلادِكَ فَيَأْمَنَ الْمَظلوُمُونَ مِنْ عَبادِكَ، وَ تقامَ الْمُعَطَّلَهُ مِنْ حُدُودِكَ.»[٢] بلكه براى اين بود كه اصول روشن دينت را بازگردانيم و به تحقق رسانيم؛ و اصلاح را در كشورت پديد آوريم؛ تا در نتيجه آن بندگان ستمديده‌ات ايمنى يابند؛ و قوانين (يا قانون جزاى) تعطيل شده و بى‌اجرا مانده‌ات به اجرا درآيد و برقرار گردد.[٣] ... پس قدم بعدى تشكيل حكومت است؛ اما تشكيل حكومت، هدف نيست. نكته‌ى اساسى اين جاست. تشكيل حكومت براى تحقق آرمانهاست. اگر حكومت تشكيل شد، ولى در جهت تحقق آرمانها پيش نرفت، حكومت منحرف است. اين يك قاعده‌ى كلى است؛ اين معيار است. ممكن است تحقق آرمانها سالهايى طول بكشد؛ موانع و مشكلاتى بر سر راه وجود داشته باشد؛ اما جهت حكومت- جهت و سمتگيرى اين قدرتى كه تشكيل شده‌است- حتما بايد به سمت آن هدفها و آرمانها و آرزوهايى باشد كه شعار آن داده شده‌است و داده مى‌شود و در متن قرآن و احكام اسلامى وجود دارد. اگر در آن جهت نبود، بلاشك حكومت منحرف است. معيار، اين است كه عدالت اجتماعى و نظم متكى بر قانون به وجود آيد و مقررات الهى همه جا مستقر شود چنانچه مقررات الهى مستقر شد؛ نظم متكى به اسلام به وجود آمد و عدالت اجتماعى تحقق پيدا كرد، هنوز يك هدف متوسط، يا در واقع يكى از مراحل راه، طى‌

[١] - نهج البلاغه، خطبه ١٣١

[٢] - همان

[٣] - بيانات رهبر معظم انقلاب در ديدار با مسؤولان وزارت امور خارجه و سفرا و كارداران جمهورى اسلامى ايران ١٨/ ٤/ ١٣٧٠