مبانى حكومت اسلامي - جوان آراسته، حسين - الصفحة ٩٩
فصل دوم: ولايت پيامبران و امامان
الف) ولايت پيامبران
برخى از آياتى كه ولايت را براى پيامبران اثبات مىنمايند عبارتند از:
و إذ ابتلى إبراهيم ربّه بكلمات فأتمّهنّ قال إنّى جاعلك للنّاس إماما[١]؛
و چون ابراهيم را پروردگارش با كلماتى بياموزد و وى آن همه را به انجام رسانيد (خدا به او) فرمود من تورا پيشواى مردم قرار دادم.
فقد آتينا آل إبراهيم الكتاب و الحكمة و آتيناهم ملكا عظيما[٢]؛
در حقيقت ما به خاندان ابراهيم كتاب و حكمت داديم و به آنان ملكى بزرگ بخشيديم.
يا داود إنّا جعلناك خليفة فى الأرض فاحكم بين النّاس بالحقّ ...[٣]؛
اى داوود ما تو را در زمين خليفه و جانشين گردانيديم، پس ميان مردم به حق داورى كن.
إنّما وليّكم اللّه و رسوله[٤]؛
ولى شما تنها خدا و پيامبر اوست.
[١] - بقره( ٢) آيه ١٢٤.
[٢] - نساء( ٤) آيه ٤.
[٣] - ص( ٣٨) آيه ٢٦.
[٤] - مائده( ٥) آيه ٥٥.