صلاحيت انحصارى آن حضرت در امر قضاوت نيز آشكارا بر رابطه دين با سياست دلالت دارد. شكى نيست كه قضاوت از امور اجتماعى و حكومتى است، اين منصب از سوى خداوند حق مسلّم پيامبر اسلام دانسته شده است و مردم نيز مكلف به مراجعه به آن حضرت شده‌اند:

فلا و ربّك لا يؤمنون حتّى يحكّموك فيما شجر بينهم ...[٣]؛

به پروردگارت قسم كه ايمان نمى‌آورند مگر آن‌كه تو را در مورد آن‌چه ميان آنان مايه اختلاف است داور گردانند ....

٥. جهاد و شهادت‌

آيات و روايات در اين زمينه به قدرى فراوان است كه شمارش و توضيح آنها كتاب مستقلى را مى‌طلبد؛ به عنوان نمونه:

و أعدّوا لهم ما استطعتم من قوّة[٤]؛

هرچه در توان داريد از نيرو بسيج كنيد.

[١] - مائده( ٥) آيه ٥٥.

[٢] - نساء( ٤) آيه ٥٩.

[٣] - همان، آيه ٦٥.

[٤] - انفال( ٨) آيه ٦٠.