١. امتيازهاى حكومت‌هاى دمكراتيك و مردم‌سالار عبارت است از: احترام به انواع آزادى‌هاى فردى و جمعى، برابرى در زمينه‌هاى مختلف سياسى و اجتماعى، پرهيز از خودكامگى، ثبات سياسى، خلّاقيت و شكوفايى استعدادها و توسعه همه جانبه سياسى، اقتصادى و فرهنگى.

٢. اشكال‌هاى مهم دمكراسى عبارت است از: ارزش مساوى آراى دانشمندان و ناآگاهان، التزام به نسبيت و انسان محورى به خدا محورى.

٣. دستور اسلام نسبت به شورا و گزينش رأى اكثريت، در جايى است كه الزام و نص شرعى وجود نداشته باشد؛ شورا، حوزه الزامات و تكاليف شرعى را در بر نمى‌گيرد و در منطقة الفراغى كه همان حوزه مباحات مى‌باشد نقش خويش را ايفا مى‌نمايد.

٤. از نظر اسلام، آراى اكثريت در صورتى داراى ارزش است كه منطبق با حقيقت باشد. به همين جهت اكثريت به جهت اكثريت بودنش معيار قرار نمى‌گيرد؛ معيار در پذيرش هر امى حق بودن آن است.

٥. مى‌توان قرائتى از دمكراسى ارائه داد كه با دين قابل جمع باشد و آن، دمكراسى در حوزه مباحات است.