قضيه ذهنيه: موضوع آن تنها افراد ذهنى است كه وجود خارجى ندارند.[٢] ليبراليسم (msilarebiL/ المذهب الحر، مذهب الفرديّه) واژه ليبرال به معناى «آزاد» در مقابل «برده» است، به كسى كه داراى فكر باز و به اصطلاح روشنفكر است نيز اطلاق شده است. گاهى نيز با بار ارزشى منفى، به فردى كه از لحاظ اخلاقى بى‌بند و بار و افسارگسيخته است، اطلاق مى‌شود.

ليبراليسم به عنوان يك نظريه سياسى و مكتب فردى از قرن نوزدهم در اسپانيا و انگليس مطرح شد. در سال ١٨٥٠ م اولين حزب سياسى به عنوان «حزب ليبرال» در انگليس تأسيس گرديد. ريشه‌هاى فكرى ليبراليسم مانند فردگرايى، اعتقاد به ارزش مطلق آزادى و حقوق فطرى و طبيعى، سودانگارى و ... كه جزء مبانى فكرى ليبراليسم است از قرن هفدهم مطرح شده است. جان لاك كه يكى از بنيانگذاران ليبراليسم است سه حق اصلى را به عنوان حقوق فطرى و طبيعى انسان برمى‌شمرد:

حقّ مالكيت، حقّ آزادى و حقّ حيات يا صيانت ذات كه بايد از سوى دولت و ديگران محترم شمرده شود. از نظر ليبرال‌ها با توجه به اين‌كه آزادى داراى ارزش مطلق است‌

[١] - ر. ك: محمد رضا مظفر، المنطق، ص ١٦٢- ١٦٣.

[٢] - ر. ك: محمد خوانسارى، منطق صدرى، ج ٢، ص ٤١.