مبانى حكومت اسلامي - جوان آراسته، حسين - الصفحة ٣١١
رژيمهاى رياستى- پارلمانى (نيمه رياستى- نيمه پارلمانى) در اين رژيمها، رئيس جمهور منتخب مردم است و درعينحال، دولت رئيس جمهور به نحوى مورد تأييد پارلمان مىباشد؛ بايد از پارلمان رأى اعتماد بگيرد و پس از آن نيز پارلمان بر كار دولت نظارت مىكند.
جمهورى فرانسه و جمهورى اسلامى ايران نمونههايى از رژيم نيمه رياستى- نيمه پارلمانى مىباشند.
سكولاريسم (msiraluces/ العلمانيه، العلمانيه)[١] به مفهوم عرفى شد، غير مقدس و غير روحانى، علمگرايى، دنيامدارى، دنياگرايى، دنيازدگى و جدا شدن دين از سياست به كار رفته است. سكولاريزاسيون فرايند غير دينىسازى يا قداستزدايى است. جداانگارى دين و دنيا «فرايندى است كه طى آن وجدان دينى، فعاليتهاى دينى و نهادهاى دينى اعتبار و اهميت اجتماعى خود را از دست مىدهند و اين بدان معناست كه دين در عملكرد نظام اجتماعى به حاشيه رانده مىشود و كاركردهاى اساسى در عملكرد جامعه با خارج شدن از زير نفوذ و نظارت عواملى كه اختصاصا به امر ماوراى طبيعى عنايت دارند، عقلانى مىگردد.»[٢] بنياد اين نظريه بر تفكيك امور قدسى از امور عرفى، عقل محورى و عقلانى كردن دين است. برخورد عرفى با آموزههاى دينى و نفى قداست از آنها اين باور را در ذهنيت نظريهپردازان سكولار ايجاد مىكند كه همانگونه كه هر امر عرفى، نقدپذير و قابل تغيير مىباشد، دين نيز حتى با پذيرش وحيانى بودن آن، امرى عرفى است و
[١] - سكولار: علمانىّ.
[٢] - ميرچا الياده، فرهنگ و دين، ص ١٢٩.