بنابراين، دستورى كه در اين آيه با لحنى تند مطرح شده، جزء آخرين دستورهاى الهى است و به قدرى انجام آن مهم است كه اگر صورت نگيرد، گويا رسالت انجام نگرفته است. اين دستور راجع به امامت على بن ابى طالب مى‌باشد. پس از ابلاغ اين مأموريت بود كه آيه «اكمال» نازل شد:

اليوم أكملت لكم دينكم و أتممت عليكم نعمتى و رضيت لكم الإسلام دينا[٢]؛

در آيه اطاعت نيز خداوند مؤمنان را چنين خطاب مى‌كند:

يا أيّها الّذين آمنوا أطيعوا اللّه و أطيعوا الرّسول و أولى الامر منكم‌[٣]؛

اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد، خدا را اطاعت كنيد و پيامبر و اولياى امر خود را (نيز) اطاعت كنيد.

از آيه اخير چند امر استنباط مى‌گردد:

اوّلا: تكرار امر به «اطيعوا» در مورد پيامبر، دلالت مى‌كند كه سنخ اطاعت از پيامبر با سنخ اطاعت از خداوند متفاوت است، اما سنخ اطاعت از اولى الامر با اطاعت از پيامبر يكى است.

ثانيا: اطاعت در آيه مطلق و بدون قيد و شرط است.[٤]

[١] - علّامه امينى از سى منبع از منابع اهل سنت نقل مى‌كند كه اين آيه در شأن على بن ابى طالب در غدير خم نازل شده است( ر. ك: الغدير، ج ١، ص ٢١٤- ٢٢٩).

[٢] - امروز دين شما را براى‌تان كامل و نعمت خود را بر شما تمام گردانيدم و اسلام را براى شما[ به عنوان‌] آيينى برگزيدم. مائده( ٥) آيه ٣. بسيارى از امامان حديث و تفسير اهل سنت، زمان نزول آيه را پس از اعلام ولايت امير مؤمنان توسط پيامبر مى‌دانند( ر. ك: عبد الحسين امينى، الغدير، ج ١، ص ٢٣٠- ٢٣٨).

[٣] - نساء( ٤) آيه ٥٩.

[٤] - ر. ك: محمّد حسين طباطبائى، الميزان، ج ٤، ص ٣٨٩ و فضل بن حسن طبرسى، مجمع البيان، ج ٣ و ٤، ص ١٠٠.