آيه ياد شده به واقعه انفاق به فقير در حال ركوع اشاره دارد كه طبق نقل شيعه و سنى فقط يك‌بار، آن هم به وسيله على بن ابى طالب عليه السّلام اتفاق افتاده است. از اين‌رو، شيعه معتقد است به حكم اين آيه، على عليه السّلام به ولايت بر مردم نصب شده است.[٣] در آيه تبليغ خطاب به پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و اله آمده است:

يا أيّها الرّسول بلّغ ما أنزل إليك من ربّك و إن لم تفعل فما بلّغت رسالته و اللّه يعصمك من النّاس‌[٤]؛

اى پيامبر! آن‌چه از جانب پروردگارت به سوى تو نازل شده، ابلاغ كن و اگر نكنى‌

[١] - امامت در علم كلام به« امامت عامّه» و« امامت خاصّه» تقسيم شده است؛ هر گاه اثبات اصل ضرورت تبيين دين و ادامه رهبرى امت پس از پيامبر مورد نظر باشد« امامت عامّه» و هر گاه اثبات امامت امامان دوازده‌گانه پس از اثبات اصل امامت مطرح باشد« امامت خاصّه» موضوع بحث خواهد بود. منظور از امامت در اين‌جا،« امامت خاصّه» است.

[٢] - مائده( ٥) آيه ٥٥.

[٣] - براى اطلاع بيشتر، ر. ك: عبد الحسين امينى، الغدير، ج ٢، ص ٥٢- ٥٣؛ محمّد حسين طباطبائى، الميزان، ج ٦، ص ٨؛ مرتضى مطهرى، امامت و رهبرى، مجموعه آثار، ج ٤، ص ٨٥٢، ٨٥٣، ٩١٦ و ٩١٧ و علّامه حلى، كشف المراد فى شرح تجريد الاعتقاد، ص ٣٩٤.

[٤] - مائده( ٥) آيه ٦٧.