إِذْ قالَ الْحَوارِيُّونَ يا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ هَلْ يَسْتَطِيعُ رَبُّكَ أَنْ يُنَزِّلَ عَلَيْنا مائِدَةً مِنَ السَّماءِ قالَ اتَّقُوا اللَّهَ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ‌ قالُوا نُرِيدُ أَنْ نَأْكُلَ مِنْها وَ تَطْمَئِنَّ قُلُوبُنا وَ نَعْلَمَ أَنْ قَدْ صَدَقْتَنا وَ نَكُونَ عَلَيْها مِنَ الشَّاهِدِينَ‌ قالَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ اللَّهُمَّ رَبَّنا أَنْزِلْ عَلَيْنا مائِدَةً مِنَ السَّماءِ تَكُونُ لَنا عِيداً لِأَوَّلِنا وَ آخِرِنا وَ آيَةً مِنْكَ وَ ارْزُقْنا وَ أَنْتَ خَيْرُ الرَّازِقِينَ‌ قالَ اللَّهُ إِنِّي مُنَزِّلُها عَلَيْكُمْ فَمَنْ يَكْفُرْ بَعْدُ مِنْكُمْ فَإِنِّي أُعَذِّبُهُ عَذاباً لا أُعَذِّبُهُ أَحَداً مِنَ الْعالَمِينَ‌[١].

آن‌گاه كه حواريون به عيسى گفتند: آيا مى‌شود خداى تو سفره غذايى از آسمان براى ما فرو فرستد؟ عيسى فرمود: پرهيزگار باشيد، اگر اهل ايمانيد. گفتند: مى‌خواهيم كه از آن سفره بخوريم و دل‌هايمان به حقيقت آرام گردد و به راستى يقين قطعى پيدا كنيم و از گواهان بر آن باشيم. عيسى بن مريم گفت: پروردگارا! سفره‌هايى از آسمان بر ما فرو فرست تا براى همگان، از پيشينيان و پسينيان ما، عيد گردد و آيه و نشانه‌اى از تو براى ما باشد و روزيمان ده كه تو بهترين روزى‌دهندگانى. خدا گفت: همانا اين سفره را براى شما فرو فرستم. پس هر كس از شما كه بعد از اين كفر ورزد را آن‌چنان كيفر خواهم كرد كه كسى از جهانيان را آن‌چنان كيفر نمى‌كنم.

علت سختى كيفرى كه براى كفر پس از اين پذيرايى الهى مقرر شده است همان است كه به آن اشاره شد؛ يعنى انكشاف حقيقت و اوج‌گيرى در مراتب يقين هرچه بيشتر باشد، آسيب ناشى از سقوط و فرود، بيشتر و دردناك‌تر خواهد بود.

[١] . سوره مائده: ١١٥- ١١٢.