درآمدى بر عرفان اسلامى - اراکی، محسن - الصفحة ٢١٣ - شمس از نگاه مولوى

رومى به روز بعد هزيمت چو دست يافت‌

از تخت ملك، زنگى شب را فرو كشيد

زان سو كه ترك شادى و هندوى غم رسيد

آمد شدى است دايم و راهى است ناپديد

يا رب سپاه شاه حبش تا كجا گريخت؟

نا گه سپاه قيصر روم از كجا رسيد؟[١]

يوسف آخر زمان خرامان شد

شكرّ و شهد مصر ارزان شد

لعل عرشى تو چو رو بنمود

تن كه باشد كه سنگ‌ها جان شد[٢]

پيرهن يوسف و بو مى‌رسد

در پى اين هر دو خود او مى‌رسد

بوى مى لعل بشارت دهد

كز پى من جام و كدو مى‌رسد[٣]

جان عشق است شه صلاح‌الدين‌

كو ز اسراركردگار بود[٤]

اى شه حسام‌الدين ما! اى فخر جمله اوليا

اى از تو جان‌ها آشنا مستان سلامت مى‌كنند[٥]